بدى كردى 75 ، آن عالم گفت : نه به تو گفتم توانائى صبر با من ندارى ؟ 76 موسى گفت : اگر از اين پس از تو چيزى پرسيدم با من رفيق و همراه مشو كه معذورى 77 باز روانه شدند تا بمردم دهى رسيدند و خوراكى خواستند ، آنها خوددارى از پذيرائى كردند [ اين دو تازه وارد ] در آنجا ديوارى ديدند كه نزديك است بيفتد و ميخواهد خراب شود رفيق موسى آن را راست كرد موسى گفت : اگر ميخواستى مى - توانستى اين كار را با مزد انجام دهى 78 او گفت : ايندم آغاز جدائى من و تو است و خبردارت ميكنم بر از كارهائى كه نيروى شكيبائى آن را نداشتى 79 ، اما كار كشتى [ از آن روى بود ] كه چند كارگر فقير در آن شريك بودند و سرمايه ى كاسبىشان به دريا بود و پادشاهى بود در پى تصرّف هر كشتى [ سالم ] به غصب و اجحاف و من خواستم معيوب باشد [ تا او متعرّض آن نشود ] 80 و داستان آن پسر چنين بود كه پدر و مادرش مؤمن بودند و ترسيدم كه او آنها را گرفتار كفر و طغيان كند 81 [ من به اين كارم ] خواستم كه خداوند بجاى او فرزندى صالحتر و مهربانتر به آنها عنايت كند 82 امّا ديوار مال دو پسر يتيم در آن شهر بود كه در زير آن گنجى است از آنها و پدر و مادرشان [ مردمى ] صالح [ و درستكار ] بودند ، و من اين كار نه از پيش خود كردم [ چون ] اراده ى پروردگارت اين بود كه آنها برشد برسند و گنج خود را در آورند تا رحمت خداى تو به آنها رسد ، اين است راز آنچه توانائى شكيبائيش را نداشتى . سخن مفسّرين : « قالَ مُوسى لِفَتاه » . 6 طبرى : مقصود از فتا يوشع است مجمع : بيشتر مفسّرين گفته‌اند : مقصود موسى بن عمران پيغمبر مشهور است و يوشع بن نون و جهت اينكه در معرّفى او « فتيه » گفته شده است براى اين است كه در سفر و حضر همراه و ملازم موسى بوده است تا از او چيزى بياموزد و نيز گفته‌اند براى اينكه خدمت موسى ميكرد توصيف به اين كلمه شده است و چون خدمت - گزار او بود گفتش « آتِنا غَداءَنا » نهار ما را بياور . و محمّد بن اسحاق گفته است : پيروان تورات و انجيل معتقدند آنكه پى خضر رفت موسى نواده يوسف بود كه يكى از