سپس همگى نرم شده باد پراكنده شان كند چون خداوند بهر چيزى توانا است 46 [ همين طور است ] مال و فرزند كه زيبائيهاى زندگيند ولى آنچه شايسته است و دائم نزد خدا است كه بهتر ثواب است و بهترين آرزو 47 و باز اين مردم را خبردار كن كه روزى فرا رسد ، كوهها بگردش درآمده ، زير و زبر زمين نمودار شده آدميزاد ها را فراهم كنيم آن طور كه كسى رها نشود 48 و همگى در نمايشگاه قدرت خداوند به صف شوند و [ شما منكرين ] همان مخلوق نخستين بار هستيد كه مىپنداشتيد چنين روزى در پيش نداريد 49 و [ آنجا ] كتابى نهاده است كه تو اى محمد خواهى ديد مردم بدكار از مفاد آن انديشناكند و ميگويند : اى واى بر ما كه اين كتاب [ عمل ] كوچك و بزرگى را رها نكرده جز اينكه جملگى را نوشته است ، و هر آنچه كرده‌اند به چشم خود در آن مىبينند 50 كه از سوى حق بكس ستم نشده است . [ اكنون مردم را متوجه كن بداستان ابليس و آدم كه ] روزى بملائكه گفتيم : آدم را سجده كنيد ، همگى پذيرفتند مگر ابليس كه جنّى بود و از فرمان حقّ سر پيچيد . آيا شما [ مردم خود پرست ] در برابر خداوند دوست شيطان و نسل او هستيد با اينكه دشمنند و بد عوضى [ بجاى خداوند ] براى ستمكاران ؟ [ چگونه اين موجودات را پشتيبان خود ميدانيد ] 51 با اينكه آنها را كومك و شاهد نگرفتيم نه بآفرينش آسمان و زمين و نه در خلقت خودشان و نه گمراهان را ياور خود كرديم [ كه وسيله ى ابلاغى و انجام كارى باشند ] 52 [ پس چنين مردمى منتظر باشند ] روزى كه از سوى حقّ ندا رسد : بخوانيد آنها را كه شريك خدا پنداشتيد ، چون بخوانند پاسخى نيابند كه مياشان فاصله اى كرديم مهلك 53 [ همانجا كه ] ستمكاران آتش را به بينند و خود را در آن سرازير شده و برگشتى از آن نيابند 54 و با اينكه در اين قرآن براى مردم از هر درى مثلى زده‌ايم ولى آدمى از هر چيز سختتر است و لجوج 55 مگر اين مردم را چه جلو گرفته است كه مؤمن شوند به آن راه راست كه بايشان نمودند و از خداى خود آمرزش بخواهند ؟ مگر [ منتظرند ] كه بر سرشان آن آيد كه بر گذشتگان رسيد و يا گرفتارى در جلو خود ببينند 56 با اينكه پيغمبران وظيفه اى نداشتند .