معنى لغات : شأن - هر كار مهمّ ، حالت ، بطور كلَّى حال و كار و طبع شخص . تفيضون - از مصدر افاضه بمعنى ريختن اشك و آب ، خالى كردن ظرف ، سر ريز كردن ظرف بواسطه ى پر كردن ، مردم از جائى متفرّق و پراكنده شدن ، بسخن و كلامى توجّه كردن و بشتاب هجوم آوردن ، بر كسى هجوم كردن و چيره شدن ، يعزب - از مصدر عزوب با ضمّ عين و زاى بمعنى دورى و پنهانى و پوشيدگى ، و زمين غير مسكون . ترجمه : 56 اى آدميزادها از سوى پروردگار شما پندى آمده است براىتان كه بهبود بيمارى دلهاست و مؤمنان را رهبرى است و مهربانى ، 57 اى محمّد بگو [ اين پند و بهبود كه قرآن است ] بخشش و مهر خداوندى است كه بايد به آن شاد باشند چه آن بهتر است ز هر چه براى خود فراهم مىكنند 58 [ از مردم بيدين بپرس ] : چه مىانديشيد در آنچه خدا به روزى شما فرو فرستاده كه دسته اى از آن را حلال مىكنيد و دسته اى حرام مىكنيد ؟ آيا او بشما فرمانى كرده است يا به خدا دروغ مىبنديد ؟ 59 آنها كه بر خدا دروغ مىبندند چه گمان برستاخيز دارند كه بر سرشان چه آيد ؟ البتّه خداوند بخشندگى بمردمان دارد ولى بيشترشان سپاسگزار نيستند [ كه نعمتهاى او را حلال و حرام مىكنند وز خود دروغ مىسازند ]