و بدانيد 60 بكارى سرگرم نيستيد و ز پند پروردگار خود قرآنى نمىخوانيد و چيزى انجام نمىدهيد مگر از آنگاه كه روى به آن كنيد ما گواه كارتان باشيم چه ذره‌اى در آسمان و زمين ز علم پروردگارت نهان نباشد و نه ز مورى ريز خردتر و نه بزرگترى باشد جز كه در نبشته اى آشكار بود 61 پس آگاه بوديد كه بر دوستان خدا بيمى نرود و نه اندوهناك شوند [ چه دانند آنچه نكو كرده‌اند بپيشگاه دوست پايدار است و نمودار ] 62 كه آنها مردمى مؤمن و پرهيزگارند ، 63 و نويدشان داده‌اند كه به دنيا و آخرت آسوده هستند و [ البتّه اين آسودگى بسرنوشت خداوندى است و سخن اوست كه ] هيچ گونه دگرگونى به آن راه ندارد و برترين رستگارى همين است و بس ، 64 پس اى محمّد سخن دشمنان ، تو را اندوهناك نكند كه هر برترى و بزرگى ويژه ى خداوند است و او شنوا و دانا است [ به آنكه شايسته ى مهربانى و سرورى است و آنكه سزاوار خشم و خوارى است ] 65 و خبردار باشند : هر چه بآسمانها و زمين است مال خدا است و هم آنچه بيدينان بجاى خدا شريكان براى او ميدانند [ آفريده ى او و بفرمان اويند ] و ايشان جز به گمان بدنبال چيزى نمىروند و جز با حدس و پندار سخنى نمىگويند 66 با اينكه همان آفريدگار است كه شب براىتان كرد تا در آن بياراميد و روز براى بينائى كار و زندگى كه همانا در اين پيدايش شب و روز نشانه ها و آيات قدرت خداوندى است براى مردمى كه بسخن حقّ گوش فرا دهند . سخن مفسّرين : « قُلْ بِفَضْلِ اللَّه وَبِرَحْمَتِه » 57 مفسّرين اين جمله را طورى معنى كرده‌اند كه با جمله ى بعد « فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا » مفيد يك معنى است و بنقل مجمع زجّاج گفته است : دوّم بدل از اوّل است و معنى چنين است : شاد باشيد بفضل و رحمت خدا . ولى در ترجمه ى ما جمله ى اوّل خبر مبتداى محذوف است كه « ذلك » است ، و جمله ى دوّم خود دنباله و نتيجه ى مفاد اولى است . و در معنى فضل و رحمت مجمع گفته است : قرآن است و محمّد ( ص ) از ابو - سعيد خدرى و ديگران نقل كرده است كه فضل قرآن است و رحمت اسلام ، و از امام باقر عليه السّلام نقل كرده است : فضل پيغمبر ( ص ) است و رحمت علىّ عليه السّلام .