قتاده گفت : « مهلكا » ابن زيد گفت : « مخبولا لا عقل لك » . مقاتل گفت : « مغلوبا على عقله » ابن كيسان گفت : « بعيدا عن الخيرات » . سعيد جبير گفت : حدث از تو صادر شود و در لباس خود خرابى كنى . مجاهد گفت : موسى به نزديك فرعون شد در روز زمستانى ، او خفته بود گليمى بر خود گرفته ، موسى عصا بيفكند اژدها شد و دهن بر سرير او نهاد ، خواست تا او را فرو برد فرعون در جامه حدث كرد موسى عليه السّلام او را به اين سرزنش كرد . « فَأَرادَ أَنْ يَسْتَفِزَّهُمْ » 103 تا آخر كشف : سياق اين آيه از اوّل تا آخر دلدارى پيغمبر است كه مثل موسى عاقبت تو ظفر است و پيشرفت چنان كه او با فرعون برابر شد و معجزاتش را جادو شمردند و عاقبت غرق شدند و سرزمينشان جايگاه پيروان موسى شد كار تو با مخالفين به همان جور خواهد شد و ديديم كه عاقبت همانطور شد . « جِئْنا بِكُمْ لَفِيفاً » 103 ابو الفتوح : همه را بياريم بيكجاى با هم آميخته تا با يكديگر مخاصمه كنند . كلبى گفته مراد از « جاءَ وَعْدُ الآخِرَةِ » نزول عيسى باشد از آسمان . ابو الفتوح نيز گويد : حقّ تعالى اين آيه براى تسليت رسول ( ص ) فرستاد و گفت اگر كفّار قريش تو را از مكّه بيرون راندند فرعون هم موسى را از مصر بيرون كرد و من او و قومش را هلاك كردم و موسى و قومش را رهانيدم . « بِالْحَقِّ نَزَلَ » 105 فخر : ممكن است باء بمعنى خودش باشد و حقّ بمعنى پيغمبر باشد يعنى قرآن نازل شد و ممكن است بمعنى مع باشد يعنى قرآن با حقّ و حقيقت و درستى نازل شد . « وَقُرْآناً فَرَقْناه » 106 مجمع : قرائت مشهور « فرقنا » بدون تشديد است و از علىّ عليه السّلام و ابن عبّاس و ابن مسعود و ابىّ بن كعب « فرّقنا » با تشديد راء نقل شده است . ابو مسلم گفته است قرآن را به صورت سوره هاى مختلف فرستاديم . حسن بصرى گفته است : يعنى قرآن را وسيله ى جدائى درست و نادرست كرديم . بعضى گفته‌اند : يعنى بقسمتهاى مختلف مقرّرش كرديم : قسمتى امر است قسمتى نهى است ، و هم نويد است ، و هم بيم است .