ناچار از دنبالگيرى بانجام كارى باشد مثل وظائف دينى و يا اعمال تجربى و گر نه بگمانهاى فاسد بخصوص در روابط با اشخاص و خوب و بد مردم به گمان هم نبايد اعتنا شود مثل بدگمانى و سوء ظنّ بمردم . در تفسير صفى گفته است : چون گمان از نفس نابينا بود هم يقين از عقل كار افزا بود عقل برهان آورد انديشه جنگ او بود واسع مجال اين سينه تنگ