آنچه بايستى انجام دهد . « وَزَهَقَ الْباطِلُ » 81 كشف : قرآن باطل را به چهار معنى استعمال كرده است : اوّل - بمعنى تكذيب و دروغ شمردن مثل « خَسِرَ هُنالِكَ الْمُبْطِلُونَ » يعنى آنها كه عذاب قيامت را دروغ ميشمارند زيان مىبرند . دوّم - بمعنى نابودى مثل « لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالأَذى » يعنى مزد و اجر آنچه بمردم ميبخشيد بوسيلهء آزار و منّت بر آنها نابود نكنيد ، سوّم - بمعنى ستم مثل « لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ » يعنى بستم مال يكديگر نخوريد ، چهارم - شرك و اعتقاد بشركت موجودات در آفرينش مثل « جاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْباطِلُ » يعنى اصل شرك و انحراف نابود شد . حسينى : امام قشيرى گفته آنچه براى خدا است حقّ است و غير آن باطل است ، و صاحب تأويلات معتقد است كه حقّ وجود واجب ثابت است و باطل وجود ممكن بشرى است كه قابل زوال و فنا است شعر : همه هر چه هستند از آن كمترند كه با هستيش نام هستى برند چو سلطان عزّت علم بركشد جهان سر بجيب عدم دركشد « مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ » 82 كشف : قرآن براى دانشمندان وسيلهء بهبود از نادانى است ، و براى مؤمنين بهبودى از بيمارى شك و ترديد و براى عارفان داروى فكرت و بيخبرى است . و براى مريدها و جويندگان راه حقّ بهبود از نا - اميدى و قنوط است و براى محبّين و دوستان مرهم سوزش دل است ، و اين شعر را براى اين مطلب ساخته‌اند : ركبتك حولي لا تفارق مضجعي و فيها شفاء للَّذى انا كاتم « وَلا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً » 82 مجمع : چون كافران تدبّر و استفاده از قرآن نمىكنند زيانشان بيشتر مىشود ، و ممكن است به اين مناسبت باشد كه چون قرآن از شور و انديشه ى بد آنها نسبت به پيغمبر خبردار مىكند و آبروى آنها را ميبرد زيانشان فزون مىشود .