روز شنبه رفتار نكردند و اختلاف با يكديگر پيدا كردند و گاهى شكار ماهى را در آن روز حرام ميشمردند و از آن خوددارى ميكردند و گاهى مجاز ميدانستند و اقدام مى - كردند . كشف : بعضى گفته‌اند : چون روز آدينه از جانب حقّ معيّن شد كه محترم بدارند ، و يهود گفتند : روز شنبه محترم است كه خدا بيكار شده است ، و از آفرينش عالم فارغ شده است ، و عدّه اى گفتند : روز يك شنبه محترم است كه روزى است كه خداوند دست اندر كار آفرينش جهان شده است ، اين اختلاف و نافرمانى موجب شد كه از فضيلت آدينه محروم شدند و كار سخت در روز شنبه بر ايشان معيّن شد و اين است معنى اين آيه « جُعِلَ السَّبْتُ عَلَى الَّذِينَ » . « ادْعُ إِلى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ » 125 طبرى : يعنى مردم را دعوت باسلام كن همانطور كه به تو وحى مىشود و به آنچه در كتاب فرستاده ى به تو معيّن مىشود . كشف : يعنى بوسيله ى سنّت دعوت كن باسلام و دين . ابو الفتوح : يعنى با سخن درست دعوت كن بدين . مجمع يعنى دعوت بدين كن بوسيله ى قرآن . و چون فرمان بنيك و جلو - گيرى از بد مىكند آن را حكمت ناميده‌اند . و گفته‌اند : حكمت يعنى شناسائى نيك و بد و صلاح و فساد كار زندگى . فخر : يعنى دعوت كن بدلائل قطعى كه موجب عقيده ى يقينى در دل بشود روح : يعنى بدليل قطعى بر عقيده ى بحقّ كه شبهه و ترديد از دل ببرد و البتّه اين گونه دعوت مختصّ بخواصّ امت است كه طالب حقايق هستند . « وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ » 125 طبرى : يعنى همانطور كه در قرآن پند و عبرت يادآورى شده است و نعمتهاى حقّ شمرده شده است و براى مردم استدلال شده است ، تو مردم را دعوت كن . مجمع : يعنى بطورى كه از زشتى بدشان آيد و مايل به ترك آن شوند ، و دلهاشان از قساوت بدكارى ملايم و نرم شود ، و ابن عبّاس گفته است : حكمت