چنين نكوكارى خداى تو آمرزنده است و مهربان 111 در آن روز كه هر كسى از خود دفاع كند و عذرى براى گذشته ى خود بتراشد و آسايش خويشتن خواهد و بهر كس آن رسد كه بزندگى كرده نه كم و نه زياد كه آنجا بر كس ستم نخواهد بود . 112 اينك مثلى از خدا بشنويد [ و حال خود بسنجيد و پند گيريد ] كه مردم يك آبادى با آسودگى كه از هر سو نعمت فراوان ميرسيد و بهره مند ميشدند ، چون مست نعمت شدند و نافرمان ، خداوند بناامنى و گرسنگى گرفتارشان كرد 113 و با داشتن پيغمبر و راهنمائى از خود ستم پيشه كردند و منحرف شدند و دچار عذاب خداوندى گشتند 114 [ و سزاى كار خود ديدند اينك شما به هوش باشيد ] و از اين روزيهاى پاك حلال كه خدا نصيب كرده است بهره مند شويد و شكر او كنيد كه اگر خدا پرستيد ، قدر نعمت ميدانيد ، 115 ولى مردار و خون و خوك بر شما حرام است و آن كشتار كه بنام غير خدا سر بريده شود ، البته اگر كسى بناچارى بخورد و تجاوز و عدوان نكند خداوند با مهربانى ميآمرزد 116 [ ولى غافل نباشيد كه ] آنچه را زبان شما بدروغ محكوم بحلال و حرام مىكند تا تهمتى به خدا و دين ببنديد ، بدانيد كه اين گونه فكر و كار موجب رستگارى نخواهد شد 117 و اگرچه چند روزى اندك بهره اى ببريد عاقبت بعذابى دردناك گرفتار شويد . 118 [ اى محمد اين دستورها منحصر بشما نيست ] و بر يهود نيز همانها كه گفته‌ايم و خبردار هستى حرام بود . و ستم [ و تكليف سخت ] در كار نبود ولى آنها به خود ستم كردند 119 [ و گرفتار شدند ] و البتّه از پس همه ى اين جريان و حوادث آنها كه بنادانى بدكار بودند و توبه كردند و صالح شدند خداى تو در دنباله ى چنين روش بخشنده و مهربان است . 120 [ اين اعراب مشرك و مخالف ، يگانه افتخار خود ابراهيم را در نظر بياورند كه ] پيشوائى بود يك تنه بجاى يك ملَّت رو گردان از هر انحراف و بدى و متوجّه بحقّ و فرمانبردار كه هرگز مشرك و بتپرست نشد 121 و پيوسته شكرگزار نعمت بود تا برگزيده ى حقّ شد و او به راه مستقيم هدايتش كرد 122 و در دنيا نيكى ديد و بآخرت در شمار مردم صالح و رستگار است . 123 از پس اين مدّت دراز كه ابراهيم درگذشته است در منزلت او همين بس كه به تو فرمان داديم پيروى دين او كنى كه متوجّه بحقّ بود و مشرك