رسول چشم در آسمان زد و مينگريست و چشم بتدريج فرود ميآورد تا بجانب دست راست چشم فرود آورد و روى به آن جانب كرد چون كسى كه گوش با كسى دارد و سر ميجنبانيد چون كسى كه مستفهم باشد چيزيرا آنگه دگر بار چشم رها كرد در آسمان چون كسى كه از پى چيزى نگرد ساعتى نيك ، آنگه روى با من كرد و راست بنشست . عثمان بن مظعون گفت : يا محمّد تا من با تو مىنشينم نديدم كه چنين كردى كه امروز اين براى چه كردى ؟ اين چشم در آسمان رها كردن به دو نوبت و گوش باز كردن و سر جنبانيدن چرا بود ؟ با كه ميگفتى و از كه ميشنيدى ؟ رسول خداى گفت : بدان كه رسول خداى به من آمد و پيغامى آورد مرا ، گفت : چه پيغام آورد ؟ گفت : اين آيه كه « * ( إِنَّ اللَّه يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسانِ ) * - الى قوله - * ( لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ) * » آيت بر او خواند . عثمان مظعون گفت : اسلام از آن روز در دل من قرار گرفت و رسول عليه السّلام را دوست بداشتم ، عكرمه روايت كرد كه رسول عليه السّلام اين آيه بر وليد مغيره خواند گفت : يا اخ باز خوان ، چون رسول عليه السّلام باز خواند گفت : و اللَّه كه در او حلاوتى هست و بر او طراوتى و نازكى هست و بالاى او ميوه دار است و زير او شاخ آور است و اين نه كلام آدميان است . مجمع : عثمان بن مظعون گفت : من اين آيه براى وليد بن مغيره خواندم او گفت : اگر محمّد اين را از خود گفته است خوب گفته است ، و اگر خداى او گفته است خوب گفته است ، براى اين سخن او اين آيه نازل شد « أَفَرَأَيْتَ الَّذِي تَوَلَّى وَأَعْطى قَلِيلًا وَأَكْدى » يعنى ديدى آن را كه رو گردان بود و اعتنا نداشت كمى توجّه كرد و باز خوددارى كرد و به حالت اوّل برگشت ، و مقصود از « اعطى » سخن وليد است كه گفت : خوب گفته است ، و هم عثمان مظعون گفت : پيغمبر كه اين آيه را خواند من نزد ابو طالب عموى پيغمبر ( ص ) رفتم و اين ماجرى گفتم او گفت : اى مردم قريش ، از پى محمّد برويد تا به راه راست باشيد كه او جز بروش پسند ، دستورى ندارد . « وَأَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّه » 91 طبرى : بريده گفته است : اين آيه براى آن مسلمانان است كه با پيغمبر بيعت كردند كه مسلمان باشند ، به اين آيه موظف شده‌اند به آن