آنها نشانه ى احتياج آنها است بآفريننده شان . تفسير حسينى : نوشته است : در تفسير زاهدى آورده كه معنى سخن آن است كه اگر كافران مرا سجده نكنند چه زيان كه سايه هاى موجودات مرا خضوع و خشوع ميكنند . « مِنْ فَوْقِهِمْ » 50 مجمع : بعضى گفته‌اند : يعنى ملائكه كه ما فوق آن آدميزادها هستند ميترسند و ديگران گفته‌اند : يعنى ملائكه از خداوند كه مسلَّط و ما فوق آفرينش است ميترسند . مثنوى در دفتر سوّم در قصّه ى آنكه به زمان داود روزى حلال ميخواست و روزى گاوى به خانه ى او وارد شد سجده ى موجودات را چنين ساخته است : نظم و تجنيس و قوافى اى عليم بنده ى امر تواند از ترس و بيم چون مسبّح كرده اى هر چيز را ذات بىتمييز و با تمييز را هر يكى تسبيح بر نوعى دگر گويد و از حال آن اين بىخبر آدمى منكر ز تسبيح جماد و آن جماد اندر عبادت اوستاد بلكه هفتاد و دو ملَّت هر يكى بى خبر از يكدگر اندر شكى چون دو ناطق را ز حال همدگر نيست آگه چون بود ديوار و در چون من از تسبيح ناطق غافلم چون بداند سبحه ى صاحب دلم هست سنّى را يكى تسبيح خاصّ هست جبرى را ضد آن در مناص سنّى از تسبيح جبرى بىخبر جبرى از تسبيح سنّى بىاثر « وَلَه الدِّينُ واصِباً » 52 طبرى : يعنى براى خداوند است اطاعت و اخلاص دائم و ثابت و واجب . مجمع : بعضى گفته‌اند : يعنى براى خدا است دين خالص و اطاعت فقطَّ و بعضى گفته‌اند : يعنى براى او است ملك ثابت بىزوال . « وَيَجْعَلُونَ لِما لا يَعْلَمُونَ » 56 مجمع : مجاهد و قتاده گفته‌اند : يعنى مشركين از اين نعمتها كه داده‌ايم بخشى معيّن ميكنند براى چيزهائى كه خود