كه انواع موجودات و اشكال و خاصّيتهاى گوناگون نشانه ى قدرت است و پديده ى حقيقت علم و اراده ى ازلى در اين آيات هم وادار كرده است بانديشه و فكر در انواع نبات و حيوان و استفاده هاى متنوّع آن كه اينها هر يك خود نشانه ى قدرت است نه نتيجه ى تصادم و تركيب طبايع مختلف . 2 - در آخر آيت 140 ستمگرتر مردم معرّفى شده است به اين كه از خود حكم و قانون و آئين در آوردن و مردم را گمراه كردن بزرگترين ستم است ، چون هر قتل و غارت و ويرانى محدود است به همان چه انجام شده است ، و بجاى ديگر و مردم ديگر تجاوز نميكند ، ولى بدعت و اختراع آئين در زمانها و سرزمينها دور مىزند و به همه كس ميرسد و گمراه مىكند ، چنان كه ، در حديث است « من سنّ سنّة حسنة فله اجره و اجر من عمل به الى يوم القيمه ، و من سنّ سنّة سيّئة فعليه وزره و وزر من عمل به الى يوم القيمة » يعنى هر كه روش نيك بگذارد هم خودش مزد دارد و هم از مزد ديگران كه به آن رفتار كرده‌اند بهره - مند مىشود ، و هر كس آئين بد بمردم بياموزد خودش گناهكار است و از گناه كار آن مردم دامنگيرش مىشود . پس نتيجه اين است كه اين آيه قانون گزاران بدانديش امروز را ستمگر مردم معرّفى كرده است كه محروم از هدايت هستند چون ستم كرده‌اند و ديگران را گمراه نموده‌اند .