هشت صنف مىشود . و « مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ » 144 مجمع : بعضى گفته‌اند : مقصود از كلمه ى اثنين نر و ماده نيست ، بلكه مقصود اهلى و وحشى است كه بز و ميش و شكار كوهى و آهو و گاو و گوزن باشد و « الإِبِلِ اثْنَيْنِ » مقصود شتر عراب و بخاتى است عراب شترهاى عربى و بخاتى شترهاى خراسانى ( بنقل از قاموس اللَّغه ) و اين معنى را از امام صادق عليه السلام نيز روايت كرده‌اند . تفسير روح المعانى آلوسى : و قول الطَّبرسى انّه المروىّ عن ابي عبد - اللَّه رضى اللَّه عنه كذب لا اصل له و هو شنشنة اعرفها من اخزم « 1 » . « وَمِنَ الْمَعْزِ » 144 مجمع : مردم بصره با فتح عين خوانده و ديگر قاريها « الْمَعْزِ » با سكون عين قرائت نموده‌اند . امام فخر : مفسّرين در معنى اين آيه چنين گفته‌اند كه اگر حرمت اين حيوانات بواسطه ى جنس نر است ، پس فرق نيست ميان افراد كه يكى حرام باشد ديگرى حلال و اگر براى اين است كه حيوان ماده است ، و يا در شكم مادر است ، باز فرق نيست ، ولى اين معنى مفسّرين درست نيست ، چون ممكن است بگويند بواسطه ى نر و مادگى نيست بلكه چون بحيره و سائبه هستند حرام است ، پس - بهتر آن است كه اين آيه را چنين معنى كنيم : اول اينكه چون بدين و پيغمبرى معتقد نيستند چگونه اينها را دسته بندى ميكنيد و يكى را حرام ميدانيد و ديگرى را حلال ، دوّم اينكه اين آيه تمام حيوانات قابل استفاده را شمرده است و آنگاه پرسيده است كه كدام حرام است ، و بحيره و سائبه و حام و وصيله كه شما اختراع كرده‌ايد و شتر را به آن اختصاص داده‌ايد تفاوت در چه چيز است با اينكه همه ى گاو و گوسفند و شتر مورد استفاده ى آدمى است چرا بحيره و وصيله در شتر پيدا شده است نه در ديگران ؟ سخن ما : 1 - روش تربيتى قرآن است كه در هر هنگام كه مقتضى بوده است مردم را بتوحيد راهنمائى كرده است بوسيله ى نماياندن آن حقيقت و يگانه قدرت

--> ( 1 ) مثلى است كه به فارسى گويند اين خوى پست را از پدرش به ارث برده است و