[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 133 تا 135 ] وَ رَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِنْ بَعْدِكُمْ ما يَشاءُ كَما أَنْشَأَكُمْ مِنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ آخَرِينَ ( 133 ) إِنَّ ما تُوعَدُونَ لآتٍ وَما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ ( 134 ) قُلْ يا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلى مَكانَتِكُمْ إِنِّي عامِلٌ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ تَكُونُ لَه عاقِبَةُ الدَّارِ إِنَّه لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ ( 135 ) معنى لغات : الرّحمة - دلنرمى و مهربانى ، آدمى ، روزى و احسان و عطوفت خداوندى ، أنشأ - از مصدر انشاء بمعنى آغاز كردن ، ايجاد كردن ، تربيت كردن خلق كردن ، توعدون - از مصدر وعد يا ايعاد بمعنى نويد با تهديد ، مكانت مقام و شأن و دوستى . ترجمه : 134 و پروردگار بىنياز است و با مهر كه گر بخواهد و بسرنوشت كرده باشد شما را مىبرد و گروهى ديگر ميآورد بجاى شما بآنگونه كه بخواهد چنان كه شما را از فرزندان گروهى ديگر پديد آورد ، 135 البتّه آنچه بيمتان دهند آمدنى - است كه شما نتوانيد كس را از آن بيچاره كنيد ، تو [ اى پيغمبر با بيدينان ] بگو : اى 136 مردم آنچه توانائى و خواست شما است بكنيد كه من [ آنچه بايد بكنم ميكنم ] و خواهيد دانست : سر انجام اين خانه و زندگى به دنيا بسود كه باشد . و استوار است كه ستمكاران رستگار نمىشوند . سخن مفسّرين : « مِنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ » 134 طبرى : يعنى بجاى ملَّتهاى ديگر شما را آفريده است نه منظور آن است كه شما را ز نسل ديگران آفريده است . ابو الفتوح و طبرى : كلمه ى « ذرّية » سه جور تلفّظ شده است ، 1 - با ضمّ ذال و كسر راء با تشديد كه تلفظَّ مشهور است ، 2 - ذريه با فتح ذال و كسر راء بر مثال صديقه ، 3 - « ذرّيه » با فتح ذال و تشديد و كسر راء بر مثال عليّه .