را مىديد كه عبادت مىكنند و انجيل مىخوانند و ركوع و سجودى دارند ، چون به مكّه برگشت و ديد كه پيغمبر قرآن و نماز دارد گفت همانند اين را شنيده‌ام و اگر بخواهم همانند آن را مىتوانم درست كنم . تفسير حسينى نوشته است : آورده‌اند كه نضر بن حارث لعنه اللَّه عليه به تجارت به بلاد فارس آمده بود قصّه ى رستم و اسفنديار بخريد و معرّب ساخته به مكّه برد و گفت : اينك افسانه اى آوردم شيرينتر از افسانه هاى محمّد كه بر ما مىخواند . حقّ سبحانه از عناد نضر خبر مىدهد . « إِنْ هذا إِلَّا أَساطِيرُ الأَوَّلِينَ » 31 طبرى : سدّى گفت : نضر بن حارث بحيره رفت و آمد داشت و سخنان مسجّع آنها را مىشنيد چون از پيغمبر ص آيات قرآن را شنيد اين جمله را گفت كه قرآن سجع سخن مردم حيره است . سعيد بن جبير گفت : از آنها كه در جنگ بدر اسير شدند ، سه نفر را پيغمبر دستور داد كشتند و هيچ وسيله اى در حضورش كارگر براى خلاصى آنها نشد يكى از آنها همين نضر ابن حارث بود كه چنين سخنان نسبت به قرآن مىگفت . « فَأَمْطِرْ عَلَيْنا حِجارَةً » 32 مجمع : نضر بن حارث و يا ابو جهل اين جمله را گفتند و مقصودشان اين بود كه به يقين محمّد دروغ مىگويد پس اگر سخنش راست باشد ، بر ما از آسمان سنگ بريزد . « وَما كانَ اللَّه لِيُعَذِّبَهُمْ » تا آخر 33 طبرى : اوّل آيه خطاب است به پيغمبر كه تا آنگاه تو در مكه باشى مقتضى نيست كافران را گرفتار كنيم . جمله ى بعد « وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ » براى آن عدّه مسلمين است كه بعد از هجرت پيغمبر در مكّه ماندند و بانتظار فراهم كردن وسيله ى هجرت خود بودند و بعد از آنكه آنها از مكّه هجرت كردند و كسى از مسلمين در آنجا نماند و مقتضى فتح مكّه و بيچاره كردن آنها فراهم شد با جمله ى آيت بعد اين مطلب اعلام شد كه « وَما لَهُمْ أَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللَّه » و مقصود از عذاب كه در آيه گفته شده است فتح مكّه و خوارى اعراب است . مجمع : در تفسير علىّ بن ابراهيم است پيغمبر ص باعراب فرمود اگر با من