به حلق خود كرد ، يعنى شما را مىكشد ، و او گفت : هنوز از جاى خود نجنبيده بودم كه دانستم به خدا و پيغمبر خيانت كرده‌ام اين آيه براى او نازل شد . در مجمع - البيان پس از نقل اين قضيّه با تفصيل نوشته است كه از امام باقر و صادق ( ع ) هم روايت شده است كه اين آيه براى سرگذشت ابو لبابه است . ترجمه : 20 اى مردمى كه مؤمن شديد فرمان خدا و پيغمبر او بريد و سخن او كه مىشنويد روى گردان از آن نشويد 21 و به مانند آن كسان نباشيد كه گفتند شنيديم با اينكه [ نمىپذيرند و گوئى كه ] نمىشنوند 22 البته بدترين جنبندگان به پيشگاه خدا كر و گنگ مردمى هستند كه خرد ندارند [ و سخن درست ز نادرست جدا نمىكنند ] 23 و اگر در آنان خيرى خدا بداند [ كه آماده ى ايمان باشند ] سخن حقّ به گوششان رساند ولى اگر سخن حقّ در گوش آنان فرو كند پشت مىكنند و روى بگردانند 24 اى مؤمنان سخن خدا و پيغمبر را بپذيريد چون شما را به چيزى بخوانند كه زنده تان نمايد [ و از مرگ نادانى بزندگى دانائى رساند ، پس انديشه بيهوده به دل راه ندهيد ] و بدانيد كه خدا ميان آدمى و دل او جدائى آورد و شما را به سوى او فراهم كنند 25 و از آن گرفتارى بترسيد كه نه به ستمكاران رسد و بس [ كه همگان را فراگيرد و تر و خشك با هم بسوزد ] و بدانيد كه خدا آزار به سختى كند 26 و به ياد آريد كه اندك مردمى ناتوان در سرزمين خود بوديد و انديشناك كه دشمنان [ چون مرغان شكارى ] شما را بربايند . پس [ خدا به مدينه كه جايگاهى آسوده است ] شما را جاى داد و به يارى خود پشتيبانى كرد و ز هر خوب و پاكيزه روزى شما كرد تا كه پاس آن بداريد 27 پس اى مؤمنان با خدا و پيغمبر ( ص ) نادرستى نكنيد كه دانسته و فهميده به سپرده هاى خود نيز نادرستى كنيد 28 و بدانيد سرمايه و فرزندتان مايه ى گرفتارى است و مزد و بهره بزرگ به پيشگاه خداوند است و بس 29 اى گرويدگان به دين اسلام اگر ز نافرمانى خدا پرهيز كنيد راه جدائى درست ز نادرست براىتان نمايان كند و بد كاريهاى شما را بپوشاند و گناه تان بيامرزد كه خداوند را فزون بخشى بسى بزرگ باشد .