[ سرمايه ى كاروان است ] كه سهمناك نباشد نصيبتان شود و خدا خواهد با كلمات و سرنوشت خود حقيقت استوار كند و دنباله ى كار كافران ببرد 8 تا كه پيوسته حقّ را نمودار بدارد و زشت را تباه گذارد هر چند كه ناپسند گناهكاران باشد 9 همان روزگارى كه شما زارى مىكرديد و ز پروردگار خود كمك خواستيد و او خواسته شما را پذيرفت كه به هزار فرشته ى پى در پى به شما كمك مىكنم 10 و اين را خدا جز نويدى نكرد براى آرامش دلهاى شما كه جز از سوى خدا كمك نباشد چه او برتر است و درستكار 11 و به ياد داريد كه شما را نمىخواب فرا گرفت تا به آن آسوده [ ز انديشه ى دشمن ] باشيد وز آسمان باران فرود آورد تا شما را ز پليدى تن و جان پاك كند . و ز باران [ زمين شن نرم سخت شود و ] پاىها را استوار بدارد [ كه بر شن فرو نرود ] 12 و همانگاه بود كه پروردگارت اى محمّد به فرشتگان الهام كرد : من با شمايم و شما مؤمنان را ثابت قدم بداريد كه من به زودى در دل كافران ترس افكنم . پس بر سر و دست آنان زنيد 13 اين فرمان از آن است كه آنها دشمن ناسازگار خدا و پيغمبر شدند و آنكه با خدا و رسول او در ناسازگارى پيش گيرد البته آزار خداوندى سخت بود 14 اين است سزاى شما دشمنان پس آن را بچشيد كه همانا كافران را ز آزار آتش گريزى نباشد . سخن مفسّرين : « يُجادِلُونَكَ فِي الْحَقِّ » 6 طبرى : در مقصود از اين جمله اختلاف است : ابن عبّاس گفته است : يعنى مسلمانها كه پيغمبر ( ص ) با آنها براى مقابله با اعراب قريش مشورت كرد هر كسى چيزى گفت و بعضى مايل به جنگ نبودند ، و اظهار نارضائى مىكردند . ابن زيد گفته است : مقصود كافران است كه چون دعوت به اسلام كنى در دين حقّ با تو بحث و جدل مىكنند . « إِذْ يَعِدُكُمُ اللَّه إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ » 7 مجمع : يعنى به خاطر بياريد و شكر خدا كنيد كه او به شما وعده كرد يكى از دو دسته به چنگ شما خواهد آمد : يا كاروان و مال التّجاره و يا بزرگان قريش كه براى دفاع از آن آمده‌اند كشته و اسير شما مىشوند .