چون مردم اسم غنيمت و بهره شنيدند و گمان نمىكردند كه با دشمن به جنگ رو برو شوند بعضى با لوازم و تجهيز روانه شدند و بعضى سبكبار و بدون وسائل ، ابو سفيان چون از قصد مسلمين خبردار شد ضمضم بن عمرو غفارى را به مكّه فرستاد تا او به صداى بلند مردم را خبردار كرد و آنها مجهّز شدند و روانه به طرف كاروان و جلوگيرى مسلمين چون پيغمبر خبردار شد كه اعراب مجهّز شده‌اند براى جنگ و دفاع از اموال خود با مسلمين مشورت فرمود ، بعضى از مهاجرين گفتند : ما آماده ى جنگ نيستيم و براى جلوگيرى كاروان آمديم و نيروى معارضه ى با اعراب قريش نداريم ، ديگرى گفت : ما مؤمن به تو هستيم و هر چه بفرمائى فرمانبريم . و چون پيغمبر در اوّل مهاجرت خود از مكّه با انصار و مسلمين مدينه قرار گذارده بود كه اگر در شهر آنها دشمنى بر سر پيغمبر بتازد از آن حضرت دفاع كنند ، و نسبت به حوادث خارج از مدينه تعهّدى نداشتند ، و به علاوه بيشتر همراهان پيغمبر از انصار بودند آن حضرت خواست نظر آنها را جلب فرمايد فرمود : اى مردم نظر خود را بگوئيد ، سعد بن معاذ بلند شد و عرض كرد : گويا مقصود شما ما انصار هستيم فرمود بلى ، عرض كرد : ما مسلمانيم و تحت فرمان تو آنچه بفرمائى از مال و جان در اختيار توايم به خدا سوگند اگر بفرمائى همگى به دريا فرو رويم كسى برنمىگردد ، اميدواريم خداوند بما توفيق دهد كارى كنيم كه دل و چشم شما روشن شود ما را به طرف دشمن ببر كه خداوند اين سفر ما را مبارك و فرخنده بنمايد ، پيغمبر ص شاد شد و فرمود با بركت خداوند پيش رويد كه به من وعده فرموده است خوشى و سرورى به ما برسد ، چون مسلمين از عده قريش خبردار شدند كه در حدود هزار نفر هستند و خودشان سيصد نفر ترسيدند و سخنانى گفتند ، اين آيات در دنباله ى قضيه ى بدر و ترس مسلمانان نازل شد و دلدارى پيغمبر شد . ترجمه : 6 وز آن پس كه حقيقت و حقّ براىشان نمودار شد با تو در آن جدل مىكنند و چنان مىنگرند كه گويا به سوى مرگشان ميرانند 7 با اينكه خدا نويد يكى از دو بهره مندى به شما مىدهد : [ كه يا سرمايه ى كاروان قريش به چنگتان آيد و يا بزرگانشان اسير و كشته ى دست شما شوند ] ولى شما دوست داشتيد آنچه