را به معلمى ملائكه و مسجودى ايشان مشغول مىكردند تا باشد كه قدرى نايره ى اشتياق او به حضرت تسكين پذيرد و با چيز ديگر انس گيرد چون وحشت آدم هيچ كم نمىشد و با كسى انس نمىگرفت هم از نفس او حوا را بيافريد و در كنار او نهاد تا با جنس خود انس گيرد چون در جمال حوا نگريست پرتو جمال حقّ ديد و از مشاهده ى حوا ظاهر شد كه « كلّ جمال من جمال اللَّه » ( يعنى هر زيبائى پرتوى از آن زيبائى حقيقى است ) چون ذوق آن جمال باز يافت ثعبان شهوت در حركت آمد غلبه ى آن صفت كه كاملترين صفات حيوانى است و بزرگترين حجاب - هاى او به هم رسيد ، حايل شد ميان روح و انس حضرت پس ديگر صفات حيوانى از خوش خوردن و خوش خفتن به هم رسيد و حجابها زياد شد و انس حضرت نقصان پذيرفت . پس آدم را چندان انس با بهشت و لذّات و شهوات او پديد آمد كه چون نداى « وَلا تَقْرَبا هذِه الشَّجَرَةَ » برآمد ابليس گفت : آدم طفلوار در اشجار و انهار بهشت آويخت او را هم بايد بدين خوش آمد فريفت كه « هَلْ أَدُلُّكَ عَلى شَجَرَةِ الْخُلْدِ » . « حَمْلًا خَفِيفاً فَمَرَّتْ بِه » 191 ابو الفتوح : يعنى از نطفه باردار شد و چندى مستمر به آن حال برگزار كرد ، يحيى بن يعمر « فمرت » با تخفيف راء خوانده است و ديگران با تشديد راء قرائت كرده‌اند . « لَئِنْ آتَيْتَنا صالِحاً » 191 مجمع : يعنى آدم و حوا تقاضا كردند كه اگر فرزند آنها سالم ، يا صالح ، يا پسر باشد . تنوير المقباس : ابن عبّاس : چون سنگينى باردارى نمودار شده ابليس وسوسه كرد كه حيوانى در شكم حوا است از اين جهت دعا كردند كه فرزندشان آدمى درست اندام باشد . « جَعَلا لَه شُرَكاءَ » 192 مجمع : مقصود از اين جمله آدم و حوا نيست و عموم دو فرد نر و ماده ى سالم و تندرست از نسل انسانى است . طبرى : قتاده گفته است : چون شيطان آنها را وسوسه كرد كه اگر مىخواهيد