رفع الايدى فيها في ثلاثة مواطن اذا تحرّمت للصّلوة و اذا ركعت و اذا رفعت راسك من الرّكوع « يعنى هر چيزى را آرايشى است و آرايش نماز به آن است ، در هنگام تكبير احرام و به ركوع شدن و از ركوع بلند شدن دستها را بلند كنند . تأويلات كاشانى : اوّل زينت در نماز سجده است كه با اخلاص انجام شود ، درجه ى دوّم زينت كمال توكّل است در حال نماز با توجّه بشرائط آن ، مرتبه ى سوّم آرايش نماز است برضاى از دل و تسليم بدرستى و تمامى در برابر فرمان حقّ چهارمين مرتبه ى آرايش نماز انجام شرائط و حقوق استقامت است با آمادگى - براى دگرگون شدن از خوى و خصلت حيوانى بحقيقت آدمى كه بدرستى انسان شود ، و از همه ى مزاياى انسان كامل بهره مند باشد . تفسير حسينى : امام قشيرى قدّس سرّه ميگويد : مراد زينت سراير است نه آرايش ظواهر ، يعنى خشوع ، و اخلاص مخصوص بيك محل نيست بلكه در همه ى اماكن و مساجد بايد . و در كشف الأسرار آورده كه زينت به زبان علم ستر عورت است براى نماز و بلسان كشف حضور دل است براى عرض راز و نياز . بيت : ذوق طاعت بىحضور دل نيابد هيچكس طالب حقّ را دل حاضر بر اين درگاه و بس « كُلُوا وَاشْرَبُوا وَلا تُسْرِفُوا » 30 طبرى : ابن عبّاس گفته است : يعنى خدا حلال كرده است خوردن و نوشيدن را تا آنجا كه به اندازه ى اسراف نرسد و در لباس موجب كبر و غرور نشود : سدى گفته است : آنها كه برهنه طواف مىكردند پيه و چربى را هم بر خود حرام ميداشتند ، اين آيه آنها را منع مىكند كه اسراف در تحريم نكنيد و زياده از اندازه خود را از چيزى محروم نداريد . ابن زيد گفته است : يعنى حلال بخوريد و از حرام بپرهيزيد ، و اسراف تجاوز از حد است و خوردن حرام . مجمع : يعنى چنين نباشيد كه حلال رها كنيد و به حرام دست دراز كنيد . مجاهد گفته است : اگر به اندازه ى كوه احد در طاعت خداوند خرج كنى اسراف