و ظفر و نفرين بر دشمن كه مغلوب و خوار باشد ، و در اخبار شيعه است عقب نماز سفر و نماز خوف سى بار بگويند « سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله الَّا اللَّه و اللَّه اكبر » . « فَإِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ » 103 طبرى : مجاهد و قتاده گفته‌اند : يعنى چون در اوطان خود آسوده شديد ، سدّى و ابن زيد گفته‌اند : يعنى چون خوف نداشتيد و خاطرتان از ترس آرام شد نماز را تمام بخوانيد با ركوع و سجود بىنقص . « كِتاباً مَوْقُوتاً » 102 مفسّرين گفته‌اند : يعنى وقت معيّن است ، و در تفسير الميزان ، آقاى طباطبائى معاصر ، معنى كرده است : ثابت و لا يتغيّر است و عوض ندارد ، و مثل روزه نيست كه ممكن است فديه جايگير آن بشود . اين شعر ملَّاى رومى مناسب جمله ى آخر آيه است : پنج وقت آمد نماز اى رهنمون عاشقان را فى صلوه دائمون نى بپنج آرام گيرد آن خمار كاندرين سرهاست ، نى پانصد هزار نيست زر غبّا طريق عاشقان سخت مستسقي است جان عاشقان نيست زر غبّا طريق ماهيان زان كه بىدريا ندارند انس جان آب اين دريا كه هايل بقعه ايست با خمار ماهيان يك جرعه اى است سخن ما : در اين آيات همان است كه در ترجمه و نقل از ديگران نوشتيم . [ سوره النساء ( 4 ) : آيه 104 ] وَ لا تَهِنُوا فِي ابْتِغاءِ الْقَوْمِ إِنْ تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَما تَأْلَمُونَ وَتَرْجُونَ مِنَ اللَّه ما لا يَرْجُونَ وَكانَ اللَّه عَلِيماً حَكِيماً ( 104 ) معنى لغات : تهنوا - از مصدر وهن بمعنى سستى در كار و بدن . ابتغاء - بمعنى دنبال كردن و طلب كردن پى چيزى گرفتن . جهت نزول : طبرى از عكرمه ، او از ابن عبّاس روايت كرده است كه پس از خاتمه ى جنگ احد ، ابو سفيان سخنانى گفت و پيغمبر ( ص ) فرمود جوابش را گفتند و قرار گذاردند در بدر صغرى با يكديگر بجنگند ، اين آيه براى تحريك مسلمين نازل شد ، و در مجمع است كه چون پس از جنگ احد پيغمبر مردم را امر فرمود كه مردم با زخم