ترجمه : آنكه 85 ميانجى به كار نيك شود بهره اى از آن برد و آنكه پابميان بدى شود بهره اى از آن بدى برد چه خداوند تواناى بر همه چيز است و نگهبان آن . 86 و چون سلام و خوش آمدى با شما كردند شما نيز بمانند آن يا بهتر از آن بپاسخ گوئيد كه خدا شمار هر چيزى بدرستى بدارد 87 و جز خدا آفريننده اى نبود كه شما را برستاخيز فراهم كند و در آن دو دل بودن و شكّ راه ندارد [ چه ، راستتر از سخن خدا چه باشد ] و از خدا راستگوىتر كه باشد ؟ سخن مفسّرين : « مَنْ يَشْفَعْ شَفاعَةً حَسَنَةً » 85 ابو الفتوح نوشته : در او چند قول گفتند : يكى اينكه مراد بشفاعت نيك دعاء خير است ، و مراد بشفاعت بد دعاء بد است حسن بصرى و مجاهد و ابن زيد گفتند : مراد بشفاعت حسنه وسيلت است و آنكه شفاعت كند براى كس ديگر تا او را از بند رها كند يا حقّى بمستحقّ بخشد يا در حقّ او مكرمتى كند ، و شفاعت بدانست كه در حقّ كسى تخليط ( آشوب و فتنه انگيزى ) و نكاده ( موجب محروميّت و سختى فراهم كردن ) كند و نميمه كند و سبب سازد تا مضرّتى به او رسد . امير المؤمنين على ( ع ) گفت : شفاعت كننده بال طلب كننده است . و ازهرى گفت : معنى آن است كه هركه عمل بر عمل زيادت كند از خير و شرّ و طاعت و معصيت . و شفيع در لغت زيادت باشد و شفع جفت باشد و وتر طاق . مجمع : در جهت ارتباط اين آيه بآيات پيش دو جهت نقل است : 1 - چون در آيت جلو پيغمبر ( ص ) مأمور شد كه خود را مكلَّف بداند و به ديگرى كار نداشته باشد ، در اين آيه به او يادآورى شده است كه اگر با وجود اين مردم را دعوت بحقّ بكنى ثواب شفاعت بخير براى تو خواهد بود . 2 - هر كس خيرخواه باشد بهره اى از آن خير به او نيز ميرسد . و تو اى پيغمبر خيرخواه آنها هستى كه دعوتشان كردى بجهاد و بعضى گفته‌اند : مراد بشفاعت در اين جمله آنست كه انسان برفيق خود بپيوندد براى جنگ با دشمن و نتيجه اش غنيمت در اين عالم و ثواب و مزد در عالم ديگر است ، و اگر در شرّ و معصيت همكارى با دوست خود كند در اين عالم مذمّت