معنى لغات : اصنام - جمع صنم بمعنى بت يا هر معبود غير از آفريننده « نري » - از ارائه بمعنى نشان دادن ، ملكوت - حكومت وسيع و بزرگ ، عزّت و سلطنت ، و در اينجا كه با كلمه ى « السَّماواتِ » مربوط شده است بمعنى مقام عالى آسمانى و جاى مقدّسات است . جنّ - از مصدر جنّ با فتح جيم و جنونا يعنى پوشيد ، و شب تاريك شد ، افل - از مصدر افول بضمّ همزه يعنى غروب كرد و پنهان شد ، بازغ از مصدر بزوغ بضمّ باء بمعنى طلوع كردن و برآمدن ، حنيفا - بمعنى مستقيم ، موحّد ، تمسّك بدين اسلام . ترجمه [ اى محمّد خود متوجّه باش و ديگران هم بدانند كه همين روش تربيتى تو را ابراهيم نيز به كار ميبرد ] : 75 به ياد آراى محمد آن روز كه ابراهيم به پدر خود آزر گفت : چرا بتها را خداى خود ميدانى ؟ من ميدانم كه تو و مردمت آشكارا بگمراهى ميرويد . 76 و ما بابراهيم پادشاهى و توانائى بر آسمانها و زمين بنموديم تا او از مردم با يقين باشد 77 به اين گونه كه چون شب او را فراگرفت ستاره اى ديد گفت : اين پروردگار من است و چون آن بنشست گفت آنها را كه پنهان ميشوند دوست ندارم 78 و چون ماه را ديد كه برآمد گفت : اين است خداى من و چون كه آن نيز ناپديد شد گفت : اگر پروردگارم رهبريم نكند البتّه از مردم گمراه خواهم بود 79 پس چون خورشيد را ديد كه نمودار شد گفت اين است پروردگار من كه اين بزرگتر است و چون آن را ديد كه فرونشست گفت : اى مردم از آنچه شما انباز حقّ كنيد من بيزارم 80 و روى خود به آن كس آورم كه آسمانها و زمين پديد آورد و من پاكدينم و دور از هر بدى و از مشركين نباشم . سخن مفسّرين : « وَإِذْ قالَ إِبْراهِيمُ » 75 طبرى : يعنى اى محمّد در استدلال با مخالفين خود روش ابراهيم را نمونه ى كار خود كن ، و از استدلال او پيروى بكن . « لأَبِيه آزَرَ » - طبرى : سدّى گفته است : آزر نام پدر ابراهيم بوده است ، و مجاهد گفته است : آزر نام بت بوده است ، و بعضى گفته‌اند : مقصود از كلمه ى « آزر » عيبجوئى و دشنام است كه بواسطه ى انحراف از حقّ با اين كلمه سرزنش كرده است ،