معنى لغات : انذر - از مصدر انذار بمعنى اعلام و تحذير و تخويف . تطرد - از مصدر طرد بفتح طاء و سكون راء و طرد بفتح راء بمعنى از پيش خود راندن و از شهرى تبعيد كردن ، دسته ى پراكنده ى شتر را فراهم كردن ، بجلو راندن . و غداة - بامداد . عشىّ - شامگاه و شب . ترجمه : 50 و باز بكافران بگو : من نگويم كه گنجهاى خدا نزد من است و نه آنچه نهان بود بدانم و نگويم كه من فرشته‌ام جز كه من بدنبال آن روم كه ز آسمان بدلم فتد ، از ايشان بپرس : شود كه كور و بينا [ بيگانه ز حقّ و رازگوى خدا چون من و شما ] برابر باشد ؟ پس چرا نمىانديشيد [ تا به راه راست باشيد ] . 51 تو با قرآن آن مردم را بيم و نويد بده كه در انديشه ى فراهم شدن به پيشگاه پروردگار خود بوند و بجز او دوست و ميانجى ندارند [ كه ميان آنها و كار بدشان باشد و ز آزار آن آسوده شان بدارد ] و اميدوار به آنها باش كه پرهيزگار شوند . جهت نزول : دو آيت پنجاه و دو و سه از « لا تَطْرُدِ » تا آخر : طبرى و مجمع از عبد اللَّه مسعود و ابن عبّاس با مختصر اختلاف نقل كرده‌اند : عدّه اى از مردم مسلمان فقير مانند : بلال و عمّار ياسر و خبّاب و ديگران حضور پيغمبر بودند ، چند نفر از سران قريش از آنجا رد شدند و گفتند : اى محمّد مگر اين مردم بيچاره براى تو بهتر از خويشان خودت هستند . و ما بايد پيرو آنها باشيم و از اينجور مردم متابعت كنيم ؟ اگر آنها را از خودت دور كنى ممكن است ما پيرو تو شويم . اين آيات براى جواب آنها نازل شد . ترجمه : 52 و آن كسان كه به بامداد و شام پروردگار خود بخوانند و سوى او را بخواهند از خود دور مدار كه شمار كارشان [ و راز دلشان ] بر تو نباشد [ تا به گمان گناه نهانى ] آنان ز خود برانى و از دسته ى ستمكاران شوى . و به اين گونه [ دارائى و نادارى ] دسته اى از مردم را بدسته ى ديگر آزموديم ، [ كه هر يك آنچه