آيت آخر جمله ى « قُلِ اللَّه شَهِيدٌ » ميفهماند كه آفرينش خداوند خود نمودار است و گواه بر آفريننده كه اگر با بصيرت بنگريد تصديق ميكنيد يك قدرت در جهان كارگر است و بس و اين آيات قرآن بموجب همان قدرت كه خود ميتوان آن را راست بدانيد به من رسيده است براى راهنمائى شما و هر كس آن را بخواند . 5 - جمله ى « مَنْ بَلَغَ » با توجّه بمفاد جمله هاى جلو مىفهماند : همانطور كه آفرينش نشانه ى آفريننده است و گواهى مىدهد كه تحت يك قدرت پيدايش يافته و باقى است ، اين قرآن هم موجب همان قدرت به من وحى شده است ، و هر كس آن را بخواند و به او ابلاغ شود مىتواند بفهمد كه از جانب خدا است و خلاصه همانطور كه آفرينش خداوند دليل بر قدرت خداوند است قرآن و كلام او هم شاهد بر درستى و استوارى آن است و بهر روزگار هر كس بشنود بايد بپذيرد . [ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 20 تا 24 ] الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْرِفُونَه كَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمُ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ ( 20 ) وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّه كَذِباً أَوْ كَذَّبَ بِآياتِه إِنَّه لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ ( 21 ) وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوا أَيْنَ شُرَكاؤُكُمُ الَّذِينَ كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ ( 22 ) ثُمَّ لَمْ تَكُنْ فِتْنَتُهُمْ إِلَّا أَنْ قالُوا وَاللَّه رَبِّنا ما كُنَّا مُشْرِكِينَ ( 23 ) انْظُرْ كَيْفَ كَذَبُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ ( 24 ) معنى لغات : افترى - از افتراء بمعنى تهمت بستن ، نسبت بدروغ دادن ، فتنه - آگاهى و اطَّلاع ، گمراهى ، كفر ، رسوائى ، گرفتارى ، ديوانگى ، پند و عبرت ، بيمارى ، مال و اولاد ، اختلاف در فكر و رأى . ترجمه : آن كسان كه كتاب آسمانىشان داديم محمّد را چنان شناسند كه فرزندان خود را مىشناسند . پس آن كسان كه به خود زيان رساندند ، به او نمى -