سبب مثوبت است و معصيت سبب مغفرت و اگر آن روز عنايت نبود طاعت سبب ندامت است و معصيت سبب شقاوت ، شكر كه شيرين آمد نه بخويشتن آمد حنظل كه تلخ آمد نه بخويشتن آمد كار نه به آن است كه از كسى كسل آيد و از كسى عمل كار آن دارد كه شايسته ى خود كه آمد در ازل ، الهى گر در كمين سرّ تو به ما عنايت نيست سر انجام قصه ى ما جز حسرت نيست . « لَقُضِيَ الأَمْرُ » 8 مجمع : سدّى و قتاده و حسن بصرى گفته‌اند : يعنى : با بيچارگى نابود خواهند شد ، مجاهد گفته است : يعنى اگر ملكى به صورت اصلى خود فرود آيد قيامت به پا خواهد شد و دنباله ى آن بيچارگى است و نابودى . « لَجَعَلْناه رَجُلًا » 9 طبرى : يعنى بايستى او را به صورت مردى از بشر قرار بدهيم ، زيرا آن عربها نميتوانند ملك را به صورت خودش مشاهده كنند ، پس فرقى نيست كه براى نبوت ملك بيايد يا آدمى . « وَلَلَبَسْنا عَلَيْهِمْ ما يَلْبِسُونَ » 9 كشّاف زمخشرى : « لبسنا » با يك لام نيز قرائت شده است و « يلبّسون » با تشديد باء ، و در تفسير ابو السّعود نوشته است : هر دو فعل با تشديد نيز قرائت شده است . طبرى : يعنى چون ملك را به غير صورت آدمى نميتوانند ببينند ، پس آن ملك به صورت مرد ، موجب اشتباه و مغالطه ى آنها مىشود همانطور كه خودشان حقيقت و درستى تو را بر خودشان مشتبه ميكنند ، و از ابن عبّاس و ضحّاك نقل شده است يعنى : همانطور كه يهودى و مسيحى تورات و انجيل را بر خود مشتبه كرده‌اند آن ملك به صورت آدمى نيز بر آنها مشتبه خواهد شد ، ولى اين معنى درست نيست چون اين آيات براى اعراب بت پرست است . مجمع : بعضى گفته‌اند : يعنى : اگر ملك بفرستيم آن را نخواهند شناخت مگر با فكر و تأمّل ، و چون تسليم بفكر و استدلال نيستند پس در همان اشتباه باقى خواهند بود . تنوير المقباس ابن عبّاس : يعنى : البتّه بر آن ملائكه خواهيم پوشيد لباسى