مىدميدى ، و ميشد ، و خوب مىكردى ، و بيرون مىآوردى . و معلوم است كه در لفظ تصريح نشده است بكلماتى مانند « اذكر و كنت » تا معنى استمرار فهميده شود . و بايد بگوئيم : از قرينه ى جمله اين معنى استخراج مىشود : دوّم - آنكه اينها را به صورت التزامى فارسى معنى كنيم به اين طور : ياد بياور نعمت من را بر خودت آنگاه كه روح القدس را پشتيبان تو كردم و آن زمان كه به تو توانائى داديم تا بسازى ، و بدمى ، و باشد ، و بهبود بخشى ، و بيرونآورى ، و ظاهر آن است كه اين معنى دوّم از نظر دلالت لفظ تفاوتى با اوّل ندارد ، پس نتيجه ى اين گفته ها چنين خواهد بود كه مقصود نماياندن قدرت است و استعدادى كه بمسيح عنايت شده است و او ميتواند اينطور كارها را با اذن خداوند انجام دهد و از همين جهت كلمه ى « باذنى » مكرّر شده است كه همه ى اين كارها ممكن است ولى با اجازه خداوند . و نقل قضيّه ى رسيدن مائده از آنهاى ديگر روشنتر است كه فقطَّ بنقل پرسش و گفتگوى حواريّين و دعاهاى مسيح اكتفا شده است و سخنى از انجام آن بميان نيامده است ، و فقط وعده داده شده است كه مائده برسد مشروط به اين كه آنها هم همگى تسليم شوند و ديگر يادى نشده است ، پس آنچه از اين آيات استفاده مىشود ، معرّفى مقام و شخصيّت حضرت مسيح است كه لياقت چنين كارهائى داشته است و ممكن بوده است از او چنين اعمالى انجام شود . دو سال بعد از نوشتن اين مطالب بوسيله ى دوست عزيز آقاى عبد اللَّه - كشاورز تفسير سيد احمدخان هندى بدست ما رسيد ، در آن كتاب بعضى جمله ها را مثل « فَأَنْفُخُ ، أَخْلُقُ ، تَكُونُ » مطابق با نظر ما معنى كرده است ، و مطالب قابل استفاده ى آن را در جاى مناسب نقل كرديم چنان كه در صفحات گذشته ملاحظه مىشود .