معنى لغات : تبد - از مصدر بدء و بداء بر وزن فعول بضمّ فاء و فعال بفتح بمعنى آشكارى و نمودارى ، تسؤكم - از مصدر سواء و سوء بر وزن فعال و فعل بفتح فاء بمعنى بد آمدن ، محزون كردن ، زشت بودن ، اصبحوا - يعنى شدند بحيرة - بر وزن فعيله بفتح فاء بمعنى شترى است كه چون پنج نوبت ميزائيد و بچه پنجمى نر بود ، گوش آن را ميشكافتند و آزاد ميگذاردند كه از هر آب و چرا آزاد استفاده كند و كسى مانع او نميشد و نيز از سوارى و بار معاف بود . سائبة - شترى است نذرى كه در برابر سلامتى از بيمارى و مسافرت و يا براى بتها وقف ميكردند و مانند بحيره ، آزاد بود در چرا و معاف بود از بار و سوارى . وصيلة - گوسفندى بوده است كه اعراب در شرائط مخصوص آن را نگاهدارى ميكردند كه مفسّرين مختلف و مفصل نوشته‌اند ، حام - شتر نرى بوده است كه بچه بچه ى خود را آبستن كند و يا تا ده نسل از او اولاد پيدا شوند كه مورد استفاده و سوارى باشند ، آنگاه آن شتر نر از بار و سوارى معاف باشد و آزاد در چريدن . حسب - نا - با فتح و سكون سين بمعنى بس و كافى . عليكم - بر شما باد و مواظب خود باشيد . جهت نزول : اسباب النّزول السيوطى : روزى پيغمبر با مردم سخن مى - گفت ، هر كسى چيزى ميپرسيد ، و يكى گفت : پدر من كى است ؟ ديگرى گفت : شتر من گم شده است كجا است ؟ و بعضى بغرض نيشخند و استهزاء ميپرسيدند و پيغمبر جواب ميداد . اين آيه نازل شد « لا تَسْئَلُوا عَنْ أَشْياءَ » و هم از علىّ