احرام شكار نكشيد و آنكه دانسته و به ياد داشته شكارى بكشد پس سزايش همانند آن چهارپا است كه كشته و بايد از ميان شما دو مرد شايسته ى درستكار به آن داورى كنند و [ حيوان همانند كشته را نشان دهند و آن را ] هدى سازند كه به كعبه رسد [ و آنجا قربانى شود ] و يا پوشاندن آن گناه بخوراك بينوايان كنند و يا برابر آن روزه بدارد تا آزار كار خود بچشد . و خدا از گذشته درگذشت و آنكه كار از سرگرفت خدا كينه توزى خواهد كه خدا برتر است و تواناى كينه توزى ، 99 شكار دريا بر شما روا شده و خوراك آن تا كالاى شما و كاروانيان باشد و شكار بيابان تا در احرام هستيد بر شما ناروا بود و از خشم آن خداى پرهيز كنيد كه شما را به سوى او فراهم خواهند كرد . 100 خدا كعبه را خانه محترم كرده است تا زندگى مردم پايدار بماند و نيز ماه حرام را و قربانى و حيوان بند به گردن شده را و اين حرمت از آن است كه بدانيد خدا از آنچه در آسمانها و زمين است آگاه است و او است كه داناى بهر چيز است و [ ميداند اين حرمت بخير و صلاح شما است و به ميل دلتان ] و بدانيد كه خدا سخت آزار مىكند و هم ميآمرزد و مهربانى مىكند . 102 و پيغمبر جز رساندن رسالت دستورى ندارد و خدا ميداند آنچه را [ ز فرمانبرى پيغمبر ] نمودار كنيد و آنچه بپوشانيد . 103 اى محمّد بگو : پاك و پليد برابر نيست گرچه فراوانى پليد شگفت آور باشد پس اى خردمندان ز خشم خدا پرهيز كنيد [ تا از آمرزش و مهر او برخوردار شويد ] . سخن مفسّرين : « تَنالُه أَيْدِيكُمْ وَرِماحُكُمْ » 97 طبرى : يعنى شما را بهنگام احرام آزمايش ميكنيم به شكار كردن چيزهاى كوچك با دست خود مانند برداشتن تخم و جوجه ى پرندگان و شكار بزرگ بوسيله ى نيزه و تير مثل خر وحشى و آهو و گوزن . ابو الفتوح نوشته است : مفسّران گفتند : آيه در عام الحديبيه آمد آنسال كه رسول را منع كردند از آنكه در مكّه رود ، خداى تعالى امتحان كرد مؤمنان را بصيد و ايشان را فرمود : كه چون محرم باشيد صيد مكنيد ، ايشان دست كوتاه