نيست در آنچه [ زين پيش از شراب و قمار چيزى ] خوردند اگر پرهيزگار باشند و مؤمن و نكوكار ، و ز ان پس با ايمان ، پرهيزگار [ از شراب و قمار ] بمانند وزان پس با پرهيزگارى نكوكارى كنند چه خدا دوستدار نكوكاران باشد . سخن مفسّرين : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ الخ » 93 طبرى : چون در آيات جلو نهى از تعدّى و تجاوز شده است به اين آيه تجاوز و تعدّى نشان داده شده است . « وَالْمَيْسِرُ » 93 ابو الفتوح نوشته است : حضرت باقر عليه السّلام گفت : همه انواع قمار در او شود ، تا بازى كردن كودكان بجوز و كعب و نرد و شطرنج همه در اين شود . « إِنَّما يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةَ تا آخر » 94 مجمع : ابن عبّاس گفت : سعد بن ابى وقّاص با مردى انصارى دوست بود ، با هم شراب نوشيدند و مست شدند و ميان آنها مفاخرات و گفتگو شد ، انصارى غضبناك شد با استخوان چانه ى شتر به سعد زد و بينى او را شكافت ، آيه براى آنها نازل شد ، و قتاده گفته است : بسا ميشد كه عربى هستى و خانواده ى خود را به قمار ميباخت و مى - نشست با اندوه ميگريست ، و اين موجب كينه و دشمنى آنها ميشد . « أَنَّما عَلى رَسُولِنَا الْبَلاغُ » 95 فخر : اين جمله تهديد عظيمى است براى متخلَّفين از وظيفه ، و ميگويد كه پيغمبر ( ص ) بوظيفه ى خود عمل نموده است ، و بعد از اين ديگر خود دانيد و نتيجه ى كارتان . « فِيما طَعِمُوا » 96 مجمع : در تفسير اهل البيت ( ع ) است : يعنى آنچه حلال خورده باشند و اين جمله شامل خوردن و نوشيدن هر دو است . « إِذا مَا اتَّقَوْا » 96 : يعنى بپرهيزند از خوردن پس از آنكه حرام شد . « ثُمَّ اتَّقَوْا وَآمَنُوا » 96 : يعنى پرهيزگار بمانند و توبه نشكنند . « ثُمَّ اتَّقَوْا وَأَحْسَنُوا » 96 مجمع : يعنى باز هم پرهيزكار باشند در عمل به واجبات و ترك محرّمات و نيكوكار باشند در انجام مستحبّات و بعضى گفته‌اند :