اعبد ما تعبدون « و نميتوانست درست بخواند ، و نميفهميد چه ميخواند ، آنگاه اين آيه نازل شد » لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَأَنْتُمْ سُكارى « و مردم نزديك وقت نماز كه ميشد از خوردن شراب خوددارى ميكردند و با هوشيارى و فهم جملات نماز ميخواندند تا اين آيه نازل شد » إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ » تا « فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ « آنوقت مردم گفتند » انتهينا يا ربّ « يعنى اى خدا خوددارى كرديم ، ابى بريده از پدرش نقل كرده است : مجلس شرابى داشتيم و همه سرگرم بوديم ، من بلند شدم و حضور پيغمبر رفتم كه سلام كنم ، اين آيت نازل شد » يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ تا آخر « من نزد رفقايم برگشتم و تا جمله ى » فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ « خواندم ، بعضى كه پياله نيمخورده بر لب داشتند ، فورا بلب چسباندند كه به دهان شان داخل نشود و آنچه در پياله بود بر زمين ريختند . و ديگران هم در تفصيل نزول اين آيه بصورتهاى ديگر نقل كرده‌اند كه ما هم در سوره ى بقره آيت 218 نوشته‌ايم . ترجمه : 93 اى مردمى كه به خدا و پيغمبر گرويده‌ايد همانا شراب و قمار و سنگهاى مقدّس و بت اعراب و تيرهاى شان همگى پليدى است از كار ديو ، پس از آن دورى كنيد و اميدوار باشيد كه رستگار مىشويد . 94 همانا ديو خواهد به شراب و قمار ميان شما كينه و دشمنى اندازد و شما را از ياد خدا و نماز باز دارد . پس آيا توانيد خوددارى از آنها كنيد ؟ البتّه فرمان خدا و رسول بريد و ز نافرمانى بر كنار باشيد و اگر پشت بفرمان حقّ كرديد پس بدانيد : بر پيغمبر ما است كه بآشكار پيغام رساند [ و از گناه شما چيزى دامنگير او نمىشود ] . جهت نزول : مجمع : چون آيت جلو نازل شد از پيغمبر ( ص ) پرسيدند آنها كه از شراب و قمار بهره مند شدند و مردند چه سرنوشتى دارند ؟ آيت 96 بپاسخ آنها آمد . و گفته‌اند : براى آنها است كه ترك گوشتخوردن كردند و راهب شدند چون عثمان بن مظعون و دوستانش تا بدانند بهره مندى از خوشيهاى زندگى گناه نيست . ترجمه : 96 بر آن كسان كه مؤمن شدند و كارهاى شايسته كردند گناهى