كشتن نام خدا ببرد ، مثل اين خبر كه حسين بن منذر گفت به امام صادق ( ع ) عرض كردم ما با نقاط كوهستانى سر و كار داريم ، و آنجا چوپانهاى مسيحى مذهب گوسفند كشته ميآورند ، فرمود : كشتار ، بنام خدا حلال مىشود ، و به غير موّحد و يگانه شناس اطمينان نيست كه نام خدا ببرد ، باز در دسته ى ديگر حكم شده است : اگر مسلمانى نام خدا نبرد و حيوانى كشت حرام است ، و اگر غير مسلمان با نام خدا كشت حلال است ، چون در قرآن است « فَكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّه عَلَيْه » يعنى بخوريد از آنچه بنام خدا كشته شود ، و باز چند دسته ى ديگر روايات هست كه در هر كدام ذبيحه ى بعضى از اديان را حلال كرده است ، و از مجموع اين اخبار شخص عالم يقين مىكند كه حكم بحلال بودن ذبيحه ى غير مسلمان براى تقيّه صادر شده است ، و پس از وارسى كلمات فقهاء معلوم مىشود كه فقطَّ اسكافى ذبيحه ى آنها را حلال دانسته است ، و در هر صورت از مسائل مسلَّم در مذهب شيعه است كه حيوان كشته غير - مسلمان حرام است و جاى تأمّل در آن نيست . « وَالْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ » 5 مجمع : مقصود زنهاى يهود و مسيحى هستند ، و در معنى « محصنات » اختلاف است ، مجاهد گفته است يعنى زنهاى پاكدامن كه آزاد يا كنيز باشند ، و بعضى گفته‌اند : يعنى زنهاى آزاد با عفّت ، و بعقيده ى علماى شيعه جايز نيست ازدواج دايم با اين زنها ، بدليل اين دو آيه : « وَلا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ » يعنى تا زنهاى مشرك مسلمان نشوند ، با آنها ازدواج نكنيد ، « وَلا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوافِرِ » يعنى به وسيله ى ازدواج زنهاى كافر را نگاهدارى نكنيد ، و اين آيه كه حكم كرده است بجواز ازدواج با آنها ، مقصود آن زنها است كه كافر بوده‌اند و مسلمان شده‌اند ، چون كه ابو القاسم بلخى گفته است : مردم احتراز داشتند از ازدواج با اين زنها و به اين آيه به آنها ، ابلاغ شده است كه جايز است ازدواج با آنها كه كافر بوده‌اند و مسلمان شده‌اند ، بعضى گفته‌اند : ممكن است اين آيه مخصوص باشد بجواز عقد انقطاع با زن كافر عفيف ، و هم خريدن اينجور كنيز براى استفاده جنسى ، و