چنين تجزيه كرده‌اند : يعنى ما بداود صحيفه و كتابهاى مكتوب و نوشته داديم . و عموم قاريهاى شهرهاى مسلمين « زبورا » با فتح و صداى بالاى زا خوانده‌اند ، و آن را مفرد دانسته‌اند بمعنى كتاب بنام زبور ، و اين قرائت و اين معنى بهتر است زيرا چنان كه نام كتابهاى ديگر آسمانى تورات و انجيل و قرآن است ، نام كتاب داود زبور است ، و عرب آن را زبور داود ميگويد و ملل ديگر هم آن را به اين نام مى - شناسند . مجمع : اين آيه متّصل است بآيات جلو « يَسْئَلُكَ أَهْلُ الْكِتابِ أَنْ تُنَزِّلَ » كه ميفهماند مردم از پيغمبر خواسته‌اند دليل بر نبوّت خود بياورد ، در اين آيه جواب داده شده است كه پيغمبر مثل آنهاى گذشته فرستاده ى خدا است . « وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْناهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ » 164 مجمع : بعضى گفته‌اند : پيش از نام اين عدّه بوسيله ى وحى ولى نه با جمله هاى قرآنى آنها را براى تو معرّفى كرديم ، و بعضى گفته‌اند : چون اين سوره در مدينه نازل شده است و نام ديگر پيغمبران در سوره ى انعام است كه بمكّه نازل شده است معنى جمله اين است : آنهائى كه پيشتر به مكه در سوره ى انعام براى تو گفتيم . « وَرُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ » 164 مجمع : از اين جمله فهميده مىشود عده ى زيادى پيغمبران بوده‌اند كه نام آنها در قرآن نيامده است ، و چون اين عده فضائلى داشته‌اند نامشان برده شده است . كشّاف : كلمه ى « رسلا » منصوب است بفعل مقدّر كه در معنى شبيه است با جمله ى « أَوْحَيْنا إِلَيْكَ » در اوّل آيت جلو ، مثل « أَرْسَلْنا و نَبِّئْنا » و مانند اينها . و ممكن است بمناسبت جمله ى « قَصَصْناهُمْ » ، موجب نصب « رُسُلًا » فعلى باشد بمانند آن كه توضيح و تفسيرش كند به اين صورت « قصصنا رسلا قصصناهم » . و در قرائت أبيّ بن كعب چنين بوده است « و رسل قد قصصناهم عليك و رسل لم نقصصهم » با رفع و صداى جلو لام رسل . « وَكَلَّمَ اللَّه مُوسى تَكْلِيماً » 164 مجمع : فايده ى اين جمله آن است كه خداوند