اظهار اسلام خود مسلمانان و دينشان را مسخره ميكنيم و اين خود فزونى در كفر است . تفسير الميزان طباطبائى : در تفسير عيّاشى از محمّد بن مسلم روايت شده است كه امام باقر ( ع ) و صادق ( ع ) فرمودند : اين جمله براى توصيف عبد اللَّه بن أبى . سرح نازل شد كه كافر بود و بعد هم كه مسلمان شد از ايمان چيزى در دلش نماند . و از ابو بصير روايت شده است كه شنيدم آنحضرت « امام باقر يا صادق ( ع ) » ميفرمود : منظور از آيه آن كس است كه ميداند شراب حرام است و مينوشد ، و عمل زشت و قبيح است و اقدام به آن مىكند ، و ميداند زكات حقّ فقرا است و نميدهد . « وَلا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيلًا » 137 ابو الفتوح نوشته است : و او را راهى ننمايد يعنى ره بهشت و ثواب ، و لايق به حال ايشان اين است . « الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ » 139 فخر : همه ى مفسرين معتقد هستند كه مقصود آن منافقين هستند كه با يهود دوستى ميكردند بانتظار نابودى پيغمبر و مسلمين ، چون يهود ميگفتند : ما مردم محترم هستيم و منافقين ميخواستند با دوستى يهود قدرت و اهميّت پيدا كنند ، از اين جهت با جمله ى « فَإِنَّ الْعِزَّةَ » در آخر آيه اين آرزو ابطال شده است كه همه ى عزّت و اهميّت از جانب خدا است . « وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتابِ تا آخر » 140 طبرى : اين آيه به خوبى معيّن مىكند كه نبايد با هيچ باطل و ناحقّ مجالست كرد ، و متقدّمين ميگفتند : اگر مردى بسخن دروغ در مجلسى مردم را بخنداند خداوند بر همه ى آنها غضبناك مىشود و به اين آيه استدلال ميكردند . عمر بن عبد العزيز عدّه اى را براى نوشيدن شراب تازيانه زد ، يك نفر ميان آنها روزه دار بود ، گفتند : اين شراب ننوشيده است او اين جمله هاى آيه را خواند « فَلا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِه إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ » . مجمع : عاصم و يعقوب « نزّل » با فتح و صداى بالاى نون قرائت كرده‌اند ، و بقيّه ى قاريها « نزّل » را با صداى جلو نون و صداى زير زاى خوانده‌اند ، و در نتيجه ى معنى تفاوت نميكند . فخر : مفسّرين گفته‌اند : مشركين مكّه در مجالس خود قرآن را مسخره ميكردند