ميكنيد ، و هم از همسرى با آنها احتراز داريد ، و نيز در حقوق بچّه هاى ضعيف بايد با اين يتيمان و بيچارگان با عدل و انصاف رفتار كنيد كه آنچه كار نيك كنيد خدا به آن خبردار بود . شأن نزول آيت « إِنِ امْرَأَةٌ خافَتْ تا آخر آيات » مجمع : از امام باقر ( ع ) و سعيد بن مصيّب روايت شده است : دختر محمّد بن مسلم زنى بود غير جوان و مسنّ و همسر رافع بن خديج كه او زن ديگرى داشت كه جوان بود ، رافع او را طلاق داد ، چون نزديك به آخر عدّه اش شد به او گفت : اگر تسليم باشى كه من با زن جوان خود زندگى كنم با تو رجوع ميكنم كه فقطَّ اسم رابطه ى زناشوئى باشد ، آن زن راضى شد و او رجوع كرد ، و مقصود از صلح در آيه اين زن و مرد است . و بعضى گفته‌اند : چون سوده دختر زمعه همسر پيغمبر ( ص ) ترسيد كه آنحضرت طلاقش بگويد ، عرض كرد : من را مثل ديگر زنهاى خود بدار ، و آن روز كه بخواهى با من بسر برى با عايشه باش اين آيه براى تقاضاى او نازل شد . ترجمه 128 : اگر زنى از شوهر خود نگران شد كه بدرفتار شود و يا روى از او بگرداند پس باك نيست كه سازش با هم كنند چه سازگارى بهتر [ از جدائى يا زندگى با دلتنگى ] است با اينكه دلها آماده سختگيرى است [ كه زن ز حقّ خود نمىگذرد ، و مرد آن را از او دريغ ميدارد ] اگر نكوكارى كنند و پرهيزگارى [ و بر يكديگر تنگ نگيرند ] البتّه خدا به آنچه كنيد آگاه بود [ و پاداش آن بدهد ] 129 ، و هرگز نتوانيد ميان زنان خود به عدالت رفتار كنيد [ و با همه بيك چشم بنگريد ] گرچه آرزوى آن را داشته باشيد پس يكبارگى دل بيكى بنديد و ديگرى را در ميانه مانده رها كنيد كه نه با شوهر و نه بىشوهر باشد و اگر سازگارى كنيد و پرهيزگارى البتّه خدا آمرزنده و مهربان باشد ، 130 و اگر از يكدگر جدا شوند خدا هر يك را از كارگشائى خود بىنياز كند كه خدا گشاده آفرينش است و درستكار . سخن مفسّرين : « وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّساءِ » 127 تفسير نفخة الرّحمن نهاوندى : چون در آيت پيش توصيف دين ابراهيم و امتيازات دين اسلام گفته شده