« وَنِساءَنا » 61 ابو الفتوح : باتّفاق مقصود از اين كلمه حضرت فاطمه است و اين دلالت بر شرافت آن حضرت دارد كه امر نشد بپيغمبر ( ص ) بجز او ديگرى را ببرد با اينكه لفظ نساء فراگير عدّه است چون ديگران صلاحيّت چنين مقامى نداشتند و او در قرآن بجاى عدّه شمرده شده است ، بعلاوه ارتباط فرزندى بدرجه ى ارتباط زناشوئى نيست ، پس فاطمه از همه ى زنان برتر بوده است . « وَأَنْفُسَنا » 61 ابو الفتوح نوشته است : و باتّفاق مراد بنفس امير المؤمنين علىّ است اينجا ، براى آنكه كسى نفس خود را نخواند چه اين معنى از ميان مرد و نفسش صورت نبندد پس لا بدّ بر مبالغه بود يعنى بخوانيم كسى را كه حكم نفس او حكم نفس ما باشد و آنچه ما را باشد او را باشد حكم او در عصمت و طهارت و كفايت حكم من باشد و اين كفايت باشد از غايت اختصاص و اين لفظ دليل كند بر آنكه امير المؤمنين علىّ عليه السّلام بهتر از همه ى صحابه و اهل البيت بود . زمخشرى در كشّاف : از اين آيه دليلى محكمتر نيست بر فضيلت اصحاب كساء عليهم السّلام . فخر : پيغمبر ( ص ) چون براى مباهله بيرون شد كساء و بالاپوش سياه پشمى بر شانه داشت و حضرت حسين در بغل و دست حسن بدست گرفته و فاطمه در پشت سر او و علىّ از عقب آنها روانه بودند ، و روايت شده است كه چون پيغمبر عليه السّلام با كساى سياه بيرون شد حسن رضى اللَّه عنه آمد او را داخل كرد سپس حسين رضى اللَّه عنه آمد او را داخل كرد بعد فاطمه بعد علىّ رضى اللَّه عنهما ، بعد گفت : « إِنَّما يُرِيدُ اللَّه لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » . و بدان كه اين روايت چنان است كه علماى حديث و تفسير بر درستى آن اتّفاق دارند . محمّد عبده : روايات متّفق است كه پيغمبر عليه السّلام علىّ و فاطمه و اولاد آنها را براى مباهله انتخاب فرمود و از كلمه ى « نسائنا » فاطمه فهميده‌اند ، و كلمه ى « انفسنا » را منحصر براى علىّ دانسته‌اند و اصل اين روايتها از شيعه است كه منظور آنها معلوم