[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 59 تا 63 ] إِنَّ مَثَلَ عِيسى عِنْدَ اللَّه كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَه مِنْ تُرابٍ ثُمَّ قالَ لَه كُنْ فَيَكُونُ ( 59 ) الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلا تَكُنْ مِنَ الْمُمْتَرِينَ ( 60 ) فَمَنْ حَاجَّكَ فِيه مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَأَبْناءَكُمْ وَنِساءَنا وَنِساءَكُمْ وَأَنْفُسَنا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّه عَلَى الْكاذِبِينَ ( 61 ) إِنَّ هذا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَما مِنْ إِله إِلَّا اللَّه وَإِنَّ اللَّه لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 62 ) فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّه عَلِيمٌ بِالْمُفْسِدِينَ ( 63 ) معنى لغات : « تراب » خاك « ممترين » از مصدر امتراء بمعنى شكّ كردن و دو دل شدن ، « حاجّ ك » از مصدر محاجّه بمعنى بحث و گفتگو و معارضه ى در استدلال « تعالوا » بيائيد . « نبتهل » از مصدر ابتهال بمعنى دعا و زارى كردن به خدا . « لعنة » راندن و دور كردن . « قصص » با فتح و صداى بالاى قاف به معنى افسانه و حكايت و سرگذشت و بيان و توضيح و صداى زير قاف جمع قصّه بمعنى افسانه ها . « تولَّوا » از مصدر تولَّي به معنى رو گرداندن و پشت كردن . جهت نزول : سيوطىّ در اسباب النّزول از اشخاص متعدّد نقل كرده است كه نتيجه چنين است : « مسيحيهاى نجران » ( در صفحه ى اوّل و دوّم اين مجلَّد اين كلمه معنى شده است ) پس از گفتگوها از پيغمبر ( ص ) پرسيدند : پدر عيسى كى بوده است ؟ فرمود باشد تا بگويم چون از پيش خود نمىدانم ، اين آيات نازل شد . ترجمه : 59 داستان پيدايش عيسى بپيشگاه خداوندى داستان آدم است كه آن را از خاك آفريد سپس گفت جاندار باش و او آدم شد . 60 همين است حقيقت چون از جانب پروردگارت به تو ميرسد [ در آن ] دو دل مباش ، و اگر پس از اين علم و روشنى تو كسى گفتگو كند بپاسخ بگو : بيائيد فرزندان و زنان خود و مردانى كه چون جان ما هستند فراهم كنيم سپس دعا كنيم كه خدا دروغگو را لعنت كند . 62 البتّه سخن درست همين است و خدا است كه جز او خدائى نيست و اوست برتر درستكار و حكيم