چون رسيد اينجا بيانم سر نهاد محو شد ، اللَّه اعلم بالرّشاد باز در همان قضيّه كه فرعون از موسى مهلت مىخواهد مىگويد : حيله هاشان را همه بر هم زنم و آنچه افزايند من بر كم زنم آب را آرند من آتش كنم نوش خوش گيرند من ناخوش كنم مهر پيوندند من ويران كنم آنچه اندر وهم نارند آن كنم 2 - آيت 55 « مُتَوَفِّيكَ » در برابر عقايد مردم كه عيسى در آفرينش دست دارد و او را جزء خدايان شمرده‌اند يادآورى مىكند : او را خبردار كرديم كه عمرت را به آخر مىرسانيم و مزدت را مىدهيم و مرتبه ات را بالا مىبريم كه تو هم مثل ديگر آفريده ها هستى زحمت مىكشى و مردم را تربيت مىكنى و بايد مزد بگيرى . 3 - آيت 56 « فَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا ) * - الخ » عذاب شديد كافران شايد اشاره به اين باشد كه مردم دو دسته‌اند : 1 - دسته ى اوّل آنهائى هستند كه از جهل و قصور فكر منكر حقّ هستند اگرچه گرفتارند ولى به سختى در آزار نيستند . 2 - در دسته ى دوّم كسانى كه با شخص مسيح رو برو شده و آن مقام و منزلت را مىبينند راه دانش و بينش حقّ و درستى به روى آنها باز است و با همه ى وسائل حقّ - جوئى چشم خود را مىبندند و پشت بمسيح و گفتار حقّ مىكنند البتّه گرفتارى شان سخت است ، چنان كه در همين عالم زندگى مشاهده مىكنيم ناراحتى مردم عاجز بىتقصير با آنهائى كه از تنبلى و سرسختى و بدنهادى از وسائل ممكن خود استفاده نمىكنند چه اندازه فاصله و تفاوت دارد كه اينها مىبينند از آنچه داشته‌اند ديگران بهره مىبرند سخت ناراحت هستند ولى آنها چون از اوّل نداشته‌اند افسوسشان هم كمتر است . 4 - در آخر آيات « ذلِكَ نَتْلُوه ) * - الخ » شايد براى تسكين خاطر پيغمبر ( ص ) و ديگران يادآورى شده است كه عقايد مسيحيها موجب نگرانى و ترديد براى شما نباشد چون اصل حقيقت مسيح همين است كه بوسيله ى وحى و الهام براى شما روشن شده است نه افكار و خيالات فاسد شيطانى .