« فَوْقَ الَّذِينَ كَفَرُوا » 55 مجمع : مفسّرين تفوّق را بوسيله ى دليل و حجّت دانسته‌اند و نيز بوسيله ى حكومت و سلطنت هم گفته‌اند چون مسيحيها بر يهود تفوّق دارند كه داراى حكومت هستند ولى يهود هرگز حكومت و استقلال نداشته‌اند . « إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ » 55 طبرى : مقصود آن است كه چون مسلمين مؤمن بعيسى هستند و پيروان حقيقى عيسى مسلمين هستند كه او به پيدايش اين دين خبر داده است پس تا روز قيامت پيروان عيسى كه مسلمين باشند تفوّق دارند بر منكرين عيسى . الميزان : بهتر است كه بگوئيم مقصود از * ( ( الَّذِينَ اتَّبَعُوكَ ) ) * همه ى پيروان حقّ هستند خواه مسيحى خواه مسلمان و * ( ( الَّذِينَ كَفَرُوا ) ) * مخالفين عيسى و منكرين حقّ هستند كه يهود باشند و آيه خبر مىدهد كه تا رستاخيز يهود زير دست پيروان حقّ هستند . « لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ » 57 تفسير نشابورى : يعنى آنهائى كه جاى هر چيز را دگر كرده و بجاى خود ننهاده‌اند گفتار پيغمبران را دروغ شمرده‌اند و كار بد بجاى كار نيكو و نافرمانى بجاى فرمانبردارى اتّخاذ نموده‌اند ، و چون محبّت خدا بمعنى بهره مند شدن از خوشيها و خوبيها است پس نتيجه آن است كه از ثواب و بهره هاى معنوى محروم هستند و يا بمذهب معتزله معنى چنين است : خدا ستم ستمكاران را نمىخواهد يا اراده ى او بستم توجّه ندارد . سخن ما : 1 - در آيت 54 « وَمَكَرَ اللَّه » ، تودهء مردم مثلى دارند : « بار كج به منزل نمىرسد » حيله و تزوير سودمند نيست بر فرض كسى به خيال خام خود استفاده بكند عاقبتش زيان است . از اين جهت گفته شده است مردم حيله مىكنند ليكن اصل همه ى حيله ها و چاره جوئيها در قدرت خداوند است كه بنياد تمام افكار و اعمال را ممكن است بيك دم واژگون كند ، بقول مثنوى در دفتر سوّم داستان وحى بمادر موسى كه فرزند خود به آب افكن : حيله ها و چاره ها گر اژدها است پيش الَّا اللَّه آنها جمله لا است