باشد ؟ پاسخ شنيد : چنين بود ولى خدا آنچه خواهد كند . 41 او گفت : پروردگارا نشانه « باردارى زنم » به من بنما ، خدا گفت : نشانه ات آنكه تا سه روز جز برمز سخن نگوئى و بسيار ياد پروردگار خود كن و ببامداد و خفتن بتسبيح باش . سخن مفسّرين : « ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً » 38 ابو الفتوح نوشته است : مالك بن انس روايت كرده است كه پيغمبر فرمود : هر مردى كه بميرد و نسلى صالح رها كند ، خداى جلّ و علا بهر عملى صالح كه ايشان كنند هم چندان ثواب كه ايشان را دهد او را بدهد بىآنكه از ثواب ايشان چيزى بكاهد . « فَنادَتْه الْمَلائِكَةُ » 39 حمزه و كسائى و خلف ، فناديه قرائت كرده‌اند ، با يا به صورت فعل مذكّر . ابو الفتوح : از مصحف عبد اللَّه مسعود نقل كرده است : « فناداه جبرئيل » . « يُصَلِّي فِي الْمِحْرابِ » 39 ابو الفتوح نوشته است : جاى نماز را محراب خواند كه آن جايگاه كارزار است با شيطان ايستادن تو در محراب رغم شيطان بود پس آن جاى آلت كارزار شيطان بود . و ابن عامر در همه ى قرآن « محراب » را با اماله ى الف يعنى متمايل به صورت صداى بالا خوانده است ، و ديگران با تفخيم الف يعنى به صورت الف كامل قرائت كرده‌اند . « أَنَّ اللَّه يُبَشِّرُكَ » 39 مجمع : ابن عامر و حمزه با كسر و صداى زير در همزه قرائت كرده‌اند و بقيّه با فتح و زبر همزه خوانده‌اند . و حمزه و كسائى با فتح يا و سكون با و ضمّ شين « يبشر » از مصدر بشارت قرائت كرده‌اند و با ضمّ يا و سكون با و كسر شين از مصدر ابشار نيز قرائت شده است و قرائت بقيّه ى قرّاء با ضمّ يا و فتح با و تشديد و كسر شين است از مصدر تبشير . « بِيَحْيى » 39 فخر : 1 - ممكن است مقصود اين باشد : او را يحيى نام بگذار 2 - زكريّا مطلَّع بوده است كه پيغمبرى بنام يحيى خواهد آمد به او بشارت دادند كه يحياى پيغمبر فرزند تو است .