موجب نابودى انسان باشد . 4 - مفاد بقيّه ى آيات كه مجسّم شدن اعمال خوب و بد است در پايان زندگى همان است كه از تأويلات و ديگران توضيح شد و باز در آيات مربوطه گفته خواهد شد . [ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 31 تا 32 ] قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّه فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّه وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللَّه غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 31 ) قُلْ أَطِيعُوا اللَّه وَالرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّه لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ ( 32 ) معنى لغات : ( تولَّوا ) از مصدر تولَّى بمعنى پشتكردن و بىاعتنائى كردن جهت نزول : طبرى : جمعى حضور پيغمبر سوگند ياد كردند كه ما خدا را دوست داريم . اين آيه در جواب آنها نازل شد . مجمع : محمّد بن جعفر بن زبير گفت : عدّه اى از مسيحيهاى نجران ادّعا مىكردند كه : ما حضرت مسيح را بزرگ مىشماريم چون خدا را دوست داريم به پيغمبر ( ص ) امر شد : در جواب آنها چنين بگو : ترجمه : ( اى پيغمبر آنها كه دعوى دوستى خدا كنند تو بپاسخشان ) بگو : اگر خدا را دوست داريد پيرو من شويد تا خدا دوستتان بدارد و گناهانتان بيامرزد كه خدا آمرزنده است و مهربان . 32 اى محمّد بگو : فرمان خدا و پيامبر بريد ، پس اگر پشت گرداندند ( و سخنت نپذيرفتند و كافر بمانند ) البتّه خدا كافران را دوست ندارد . سخن مفسّرين : « إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّه » 31 ابو الفتوح نوشته است : اى عجب پاشنه ى كفيده ( كفيده و كفيد و كفته ، نار از هم باز شده باشد . لغت فرس ) را دوست دارى پاى از هواى او بيرون ننهى ، دعوى دوستى خدا مىكنى و يك ذرّه پاى در رضاى او برجاى ندارى به كسى كه دعوى دوستى مخلوقى كرد و او را وفات رسيد اين مدّعى خويشتن را ملامت مىكند تا چرا چون او برفت و اين در مساعدت او نرفت . ديگرى گفت : مساعدت و موافقت من در دوستى با دوست من تا آنجا است كه