بيضاوىّ : 1 - در اين جمله توبيخ كافران است بر جهل و اعتقاد بر خلاف ، 2 - تحريك است بر فكر و دقت در جواب اين پرسش و توبيخ تا شايد به راه مستقيم آيند ، 3 - يادآورى است كه اگر كسى را بكارى دعوت كنند كه زيانى متوجّه نشود بايد پى آن برود كه اگر سود نداشته باشد لااقل دفع ضرر احتمالى بشود . « وَكانَ اللَّه بِهِمْ عَلِيماً » 38 - مفسّرين اين جمله را براى تهديد كافران دانسته‌اند . صفيعليشاه در تفسير خود آيت آخر را اين طور بيان كرده است : چه زيان بود ار بحقّ بىمعذرت آورند ايمان و روز آخرت هم كنند انفاق از ميل و رضا زانچه روزى كرده ايشان را خدا حق بود آگاه بر اسرارشان مىكند دعوت نه بر اجبارشان تا كسى گويد كه ما را هم به كار چه زيان دارد كنى گر واگذار او نكرده جبر بر كس در خطاب تا كسى گويد ز جبرش اين جواب سخن ما : همان است كه در ترجمه نوشتيم و از ديگران نقل كرديم . [ سوره النساء ( 4 ) : آيات 40 تا 42 ] إِنَّ اللَّه لا يَظْلِمُ مِثْقالَ ذَرَّةٍ وَإِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضاعِفْها وَيُؤْتِ مِنْ لَدُنْه أَجْراً عَظِيماً ( 40 ) فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً ( 41 ) يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَعَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الأَرْضُ وَلا يَكْتُمُونَ اللَّه حَدِيثاً ( 42 ) معنى لغات : « مثقال » بمعنى ميزان و وسيله ى سنجش ، هموزن و معادل سنگينى هر چيز . « ذرّه » يك مورچه ى كوچك كه صد تاى آن را به وزن يك دانه جو دانسته‌اند ، « لدن ه » نزد و نزديك ، « يومئذ » آن هنگام . « تسوّى » از « سوّيت عليه الارض اى هلك فيها ، برابر اصطلاح فارسى ، زمين شكافته شود و در آن فرو رود . ترجمه : 40 همانا خدا ذرّه اى بر كس ستم نكند و اگر كار نيك چندان ذرّه