[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 34 تا 35 ] الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّه بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ وَبِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ فَالصَّالِحاتُ قانِتاتٌ حافِظاتٌ لِلْغَيْبِ بِما حَفِظَ اللَّه وَاللَّاتِي تَخافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَّ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا إِنَّ اللَّه كانَ عَلِيًّا كَبِيراً ( 34 ) وَإِنْ خِفْتُمْ شِقاقَ بَيْنِهِما فَابْعَثُوا حَكَماً مِنْ أَهْلِه وَحَكَماً مِنْ أَهْلِها إِنْ يُرِيدا إِصْلاحاً يُوَفِّقِ اللَّه بَيْنَهُما إِنَّ اللَّه كانَ عَلِيماً خَبِيراً ( 35 ) معنى لغات : « قوّامون » جمع قوّام بفتح اوّل بمعنى خوش قامت ، اختيار دار و عهده دار كار ، امير و فرمانده ، تواناى در انجام كار و عهده دارى آن . « قانتات » از مصدر قنوت بمعنى به نماز ايستادن . فروتنى براى خدا كردن ، خوددارى از سخن ، « نشوزهنّ » نافرمانى زن نسبت به شوهر و دشمنى با او و آزار و زيان شوهر نسبت بزن و اقدام بر دشمنى با جماعت . « عظوهنّ » از مصدر وعظ به معنى پند دادن ، « و اهجروا » از مصدر هجر و هجران و هجور بمعنى رها كردن رو گرداندن ، كناره گيرى كردن ، شتر را با بند بستن . « مضاجع » جمع مضجع : خواب - گاه . « تبغوا » از مصدر بغى بمعنى تجاوز و نافرمانى . « شقاق » مخالفت و دشمنى « حكم » شخص حكومت و قضاوت كننده و آنكه فرمانش نافذ و انجام شدنى است . جهت نزول : اسباب النّزول : مردى زن خود را زد او با پدرش يا تنها ( باختلاف اشخاص كه از آنها نقل شده است ) نزد پيغمبر رفت و شكايت كرد آن حضرت فرمان مجازات مرد را صادر فرمود اين آيه نازل شد . ترجمه : 34 مردها عهده دار كار زنان هستند كه خداوند يكى را برتر از ديگرى آفريده و ايشان هزينه زندگى زنان را به گردن دارند از اين رو است كه زنهاى