غير از محارم نامبرده و غير از بيش از چهار زن بقيّه چه به ازدواج و چه بخريدارى كنيز بر شما حلال است و حمزه و كسائى و حفص به صيغه ى مجهول قرائت كرده‌اند يعنى حلال شده است و بقيّه به صيغه ى معلوم ، يعنى خدا حلال كرده است . « أَنْ تَبْتَغُوا بِأَمْوالِكُمْ » 24 ابن عبّاس : يعنى بوسيله ى سرمايه هاى خود زن عقدى بخواهيد كه مهر آنها كنيد يا كنيزى كه بوسيله ى مال بخريد . « مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسافِحِينَ » 24 مجمع : يعنى شما با سرمايه هاى خود عمل باحصان و عفّت كنيد نه با بزه و زشتى ، و بعضى گفته‌اند : يعنى باموالتان زنهاى عفيف پاكدامن پيدا كنيد نه زنان بزهكار . تفسير سيد احمد خان هندى : مقصود از ازدواج پاكدامنى و نيكى است ، بر خلاف متعه كه غرض فرونشاندن شهوت است و در اين آيه همين منع شده است و در اين جمله مقصود و مطلب در كلمه ى ( محصنين ) تمام مىشود و كلمه ى ( غير مسافحين ) براى متعه گفته شده است كه با نهايت بداخلاقى و بيحيائى رايج بوده است . پس از اين آيه منع متعه فهميده مىشود نه جواز آن چنان كه علماى اسلام باشتباه فهميده‌اند . « فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِه مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ » 24 طبرى : در معنى اين جمله اختلاف است بعضى گفته‌اند : يعنى آنهائى را كه بنكاح دائم همسر و مورد استفاده ى خود كرده‌ايد مهرشان را بدهيد ، عدّه اى ديگر گفته‌اند : يعنى آنهائى را كه براى استفاده ى موقّت به عقد خود آورده‌ايد مهرشان را بدهيد . تفسير آلوسى : ما اختلاف نداريم كه متعه حلال بوده است بعد حرام شده است ، پيش از جنگ خيبر حلال بود آن روز حرام شد ، در فتح مكّه روز جنگ اوطاس كه در همان روزهاى فتح مكّه بود سه روز حلال شد و بعد براى هميشه حرام شد و از ابن عبّاس روايت شده است كه او متعه را حلال مىدانست و چون حضرت علىّ ( ع ) به او فرمود : تو از حدّ خود تجاوز كردى كه پيغمبر متعه را حرام فرمود و تو مخالفت مىكنى ، او از رأى خود برگشت ، از عروه ابن زبير نقل شده است كه عبد اللَّه زبير در