اينها و هر چند تمايل كمتر باشد ضعف قوّه ى شهوى بيشتر است و فرزند ضعيفتر خواهد شد . و حديث هم براى اثبات اين ادعا نقل كرده‌اند ، 2 - همانطور كه متخصّصين در زراعت مىگويند : اگر همه ساله در يك زمين دانه ى محصول سال پيش همان زمين را بكاريم نتيجه كم و بد مىشود و لازم است تخم را عوض كنند و تخم يك محل را به محل ديگر ببرند تا نتيجه خوب شود همينطور است در تناسل انسان كه نطفه پدر يا برادر يا فرزند و ديگر خويشاوندان ممنوع مانند تخم يك زمين است كه در خودش كاشته شود نسل و اولاد اين ازدواجها ناقص خواهد شد و ترقّى و پيشرفت در آنها نخواهد بود . « وَأُمَّهاتُكُمُ اللَّاتِي أَرْضَعْنَكُمْ » 23 ابو الفتوح نوشته است : هر چه از جهت نسبت حرام باشد از جهت رضاع نيز حرام باشد كه پيغمبر فرمود : « يحرم من الرّضاع ما يحرم من النّسب » يعنى آنچه بوسيله ى خويشاوندى حرام است بوسيله ى شيرخوارگى نيز حرام است ، ابو عبد الرّحمان سلمى روايت كرد از امير المؤمنين علىّ عليه السّلام كه گفت : من رسول را گفتم : يا رسول اللَّه چرا ديگران را و دور آن را بزنى مىكنى و كسانى كه نزديكترند رها مىكنى ؟ گفت : براى كه مىگوئى ؟ گفتم : دختر حمزه ، گفت : او حلال نباشد مرا كه او دختر برادر من است از جهت رضاع . و شرط حرمت بواسطه رضاع يكى از سه چيز است يا بقدرى شير بخورد كه گوشت پيدا شود و استخوان محكم گردد . و يا پانزده نوبت پىدرپى شير بخورد كه فاصله شير ديگرى نشود ، و يا در يك شبانه روز منحصر بشير يك زن باشد ، و شير در مدت دو سال شيرخوارگى باشد و شير زن از ولادت و بچه زادن باشد نه به جهت ديگر ، و شافعى پنج نوبت شير خوردن را كافى دانسته است اگرچه پىدرپى نباشد و ابو حنيفه و بعضى فقهاى شيعه گفته‌اند : فقط شيرخوارگى موجب حرمت است و اندازه ى معيّن ندارد . « وَأُمَّهاتُ نِسائِكُمْ » 23 اكثر فقها و مفسّرين از اين جمله استفاده كرده‌اند كه مادر زن حرام است ، اگرچه آن زن را فقطَّ عقد كرده باشد و با او همبستر نشده باشد .