پس دسته ى اوّل مقصّر در احكام دين هستند و مسئول تقصير خود هستند ، و دسته ى دوّم از نظر اسلام قاصر و ناچار و معذور هستند ولى در برابر حكم عقل و وجدان و وظائف عمومى بشرى مقصّر هستند و بدكار و گرفتار . [ سوره النساء ( 4 ) : آيات 15 تا 16 ] وَ اللَّاتِي يَأْتِينَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللَّه لَهُنَّ سَبِيلًا ( 15 ) وَالَّذانِ يَأْتِيانِها مِنْكُمْ فَآذُوهُما فَإِنْ تابا وَأَصْلَحا فَأَعْرِضُوا عَنْهُما إِنَّ اللَّه كانَ تَوَّاباً رَحِيماً ( 16 ) معنى لغات : « فاحشة » گناه بسيار زشت و بزه كارى ، « يتوفى » از مصدر توفّى ، بمعنى سر وقت رسيدن و بموقع انجام شدن . ترجمه : 15 آن زنان شما مسلمانان كه تن بزشتكارى دهند چهار گواه مسلمان بر كارشان بخواهيد و اگر گواهى دادند آنان را به خانه شان بداريد تا مرگشان رسد يا خدا راه گشايشى براىشان فراهم كند ، 16 و اگر دو مرد مسلمان بزه كردند آنان را بيازاريد اگر دست از كار خود برداشتند و درستكار شدند آنها را به خود گذاريد كه خدا توبه پذير است و مهربان . سخن مفسّرين : « يَأْتِينَ الْفاحِشَةَ » 15 فخر : اين طور جمله كه گفته شده است : « يَأْتِينَ الْفاحِشَةَ » يعنى ميآورند عمل زشت را براى اشاره بمعنى لطيفى است كه چون كارهاى زشت بر خلاف مصلحت و رضاى خدا است ، پس چنان است كه خود انجام مىدهد بمقتضاى طبيعت كه خداوند به آن راضى نيست . و عبد اللَّه مسعود خوانده است « بالفاحشة » و جهت اينكه بزه كارى و زنا فاحشه ناميده شده است براى آن است كه زشتترين بديها است ، زيرا نيروها و قواى بدنى انسان كه كارگردان زندگى و مدبّر بدن هستند سه قوّه است ، اوّل ناطقه ، دوّم غضبيّه ، سوّم شهويّه ، فساد و انحراف قوّه ى ناطقه كفر است و بدعت و گمراهى ، و فساد قوّه ى