پيغمبران پيش از من بينه و آنچه گفتيد آوردند . و پس از آن چيزى گفته نشده است كه آشكار باشد آمدن آتش و سوختن قربانى . و در تورات نيز اين گونه كلمات هست كه قربانى آورد و سوخت و مانند اينها ولى از قربانى كه آن را آتش آسمانى بسوزد يادى نشده است . و در داستان قربانى پسران آدم كه قرآن گفته است از يكى پذيرفته شد و از ديگرى پذيرفته نشد در كتابها نوشته‌اند نشانه ى پذيرش اين بود كه آتش از آسمان مىآمد و آن را مىسوخت چنان كه از ابو الفتوح نقل شد پس ظاهر اين است كه چون چنين انديشه اى براى مردمان گذشته بوده است اين آيه اشاره مى - كند كه مردم پيشين با پيغمبرانشان چنين مىگفتند و اين گونه خواهشها داشتند . و در آيت آخر هم كه براى دلدارى پيغمبر گفته شده است : پيغمبران گذشته آيات و كتاب براى مردم آوردند و باز هم آنها را دروغگو شمردند يادى از قربانى و آتش نشده است با اينكه با سه كلمه و چهار كلمه كار آنها را تأكيد كرده است كه بينه و زبر و كتاب منير براى آنها آوردند . و اگر از قربانى و آتش حقيقتى در ميان مىبود بايستى در اين آيه به آن اشاره اى مىشد پس معلوم مىشود اين ادّعاى مخالفين كه خدا با ما عهد كرده بهانه - گيرى بوده است براى نپذيرفتن سخن پيغمبر و قرآن آن را نقل كرده است . 3 - آيت آخر براى تسليت و دلدارى پيغمبر است چنان كه بمانند اين سخن در قرآن مكرر آمده است . [ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 185 تا 186 ] كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَإِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَأُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ وَمَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ ( 185 ) لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذىً كَثِيراً وَإِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الأُمُورِ ( 186 )