معنى لغات : « نملى » از مصدر املاء بمعنى زمان چيزى را بدرازا كشاندن تأخير انداختن و كلمه ى ملوان از همين ماده است بمعنى شب و روز . « اثما » گناه . « ليذر » از مصدر وذر بمعنى واگذاشتن ، به حال خود رها كردن . « يجتبى » از مصدر اجتباء بمعنى انتخاب كردن و برگزيدن . شأن نزول : مفسّرين براى اين آيات جهت مخصوص ننوشته‌اند فقط در ضمن معنى متذكّر شده‌اند كه مقصود دلدارى پيغمبر ( ص ) است و يا توصيف كفّار . ترجمه : 176 اى محمّد آن كسان كه شتاب به بيدينى مىكنند تو را اندوه - ناك نكنند كه نتوانند اندك زيانى به خدا رسانند . و خدا مىخواهد و بسرنوشت كرده كه به آن جهان بايشان بهره اى نرساند و آزارى بزرگ براىشان باشد . 177 همانا آن كسان كه دين دادند و كفر خريدند هرگز به خدا زيانى نزدند و براىشان آزارى دردناك بود . . و آن كسان كه كافر شدند نه پندارند كه مهلت ما براى آنان نيكى بايشان باشد . بلكه آنان را بروزگارى رها مىكنيم تا بر گناه خود بيفزايند و آزارى بخوارى براىشان باشد . 179 خدا مؤمنان را بر آنگونه كه هستند به خود نگذارد تا آنكه ناپاك ز پاك جدا كند [ و مؤمن و منافق نمودار شود ] و نشود كه شما مؤمنان را ز غيب آگاه كند [ تا از درون يكدگر خبردار شويد و مومن ز منافق باز شناسيد ] ولى آن را كه خواهد و بسرنوشت كرده پيغمبرانند كه برمىگزيند [ و به هنگام مصلحت از غيب خبردارشان مىكند يا از پيغمبران خود آن را كه خواهد مىگزيند و از غيب خبردار مىكند ] پس شما به خدا و پيامبران او بگرويد كه اگر مؤمن و پرهيزگار شويد مزدى بزرگ داريد . گفتار مفسّرين : « لا يَحْزُنْكَ » نافع با صداى جلوى ياء و صداى زير زاء قرائت كرده [ يحزن ] و بقيّه با فتح يا و ضم زاء خوانده‌اند . « يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ » 176 مجمع : مجاهد و ابن اسحاق گفته‌اند : مقصود منافقين است . و ابى علىّ جبّائى گفته است : عده اى اعراب مرتد شدند ، به اين وسيله پيغمبر ( ص ) را تسليه مىدهد .