مثلا صد را دويست مىكرد اگر باز در آخر سال نداشت قرض خود را بدهد ، قرار مىگذاشت آخر سال ديگر چهارصد بدهد . ابو الفتوح : با اينكه در سوره ى بقره گفته شده است : « أَحَلَّ اللَّه الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبا » و حرمت ربا معيّن شده است باز در اينجا تكرار شده است براى كمال تأكيد اين حكم چون در سوره ى بقره فقطَّ گفته شده است ربا حرام است اينجا براى اينكه با بليغترين بيان دستور صادر شود و الزام مردم معيّن شود به صورت نهى و جلوگيرى گفته شده است : ربا نخوريد . « وَسارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ » 133 طبرى : يعنى بشتابيد به آن عملى كه بپوشاند گناهان شما را . ابو الفتوح نوشته است : نافع و ابن عامر : « سارعوا » بىواو عطف خوانده‌اند و بقيّه « و سارعوا » با واو عطف قرائت كرده‌اند . و در مصاحف اهل شام « سارع » بىواو جمع نوشته شده است و در باقى قرآنها « سارعوا » با واو جمع است ، و مقصود از سرعت يا اين است كه تا وقت نگذشته است توبه و كار خوب كنند و يا در انجام وظايف خود تنبلى نكنند و مقصود از مغفرت عمل موجب آن است كه مفسّرين در آن اختلاف كردند . عبد اللَّه عبّاس گفت : اسلام است ابو العاليه و ابو روق گفتند : هجرت از نزد كافران است بنزد مؤمنان . علىّ عليه السّلام گفت : اداى فرائض است ، عثمان گفت : اخلاص است . انس مالك گفت : تكبير افتتاح است در نماز ، سعيد جبير گفت : اداء طاعت است به نماز ، يكى از صحابه گفت : نماز پنج وقت است . ضحّاك گفت : جهاد است عكرمه گفت : توبه است . مقاتل گفت : عمل صالح است . ابو بكر ورّاق گفت : كار كردن بر معروف و باز ايستادن از منكر ، بعضى ديگر گفتند : نماز آدينه و جماعت است . حسينىّ نوشته : اين راه بپاى تن به پايان نرسد تا جان ندهد قدم بجانان نرسد