و شكست پيغمبر ( ص ) خرج كرد . 4 - اشاره است به نتيجه ى كار كافران كه مىگفتند اگر محمّد در پيشگاه خداوند ارزش مىداشت در اين فقر و بيچارگى بسر نمىبرد و ما ارزش داريم كه داراى مال و سرمايه هستيم . ثَلُ ما يُنْفِقُونَ « 117 طبرى : سدّى گفته است : يعنى آنچه كافر مىگويد و از او پذيرفته نمىشود مانند زراعتى است ، عده اى گفته‌اند : يعنى آنچه به زبان مىگويند و بدل منكر هستند . يمان گفته است : مراد نفقه ى ابو سفيان است و اصحابش كه روز بدر خرج كردند ، بر عداوت پيغمبر ( ص ) ، مقاتل گفته است : مقصود رشوه اى است كه عوام يهود برؤساء و احبارشان مىدادند براى معارضه . فخر : بعضى گفته‌اند مقصود كليّه ى كارهاى كافران است كه اميد استفاده ى از آن در آخرت داشته‌اند . مَثَلِ رِيحٍ « 117 كشف نوشته : هر چه بدست آرند از عشق دنيا ، مثل آن چون باد است ، گيرنده ى باد در دست چه دارد ؟ جوينده ى دنيا همان دارد دردا و دريغا كه از آن خاست و نشست خاكى است مرا بر سر و بادى است بدست سليمان پيغمبر كه با دو ديو و مرغ همه مسخر او بودند ، مورچه اى به راه وى آمد و گفت : خداى با تو چه كرامت كرده درين جهان ، سليمان جواب داد كه باد مسخر من كرد چنان كه مىبينى ، گفت : يا سليمان ، خبر دارى كه اين چه اشارت است ، مىگويد : آنچه ترا دادند از اين مملكت دنيوى همچون باد است از باد در دست چه حاصل بود ؟ كار ملك دنيا همچنان بود . « صرّ » 117 ابو الفتوح نوشته : عبد اللَّه عبّاس گفت : باد سموم باشد كه بحرارت و گرمى مردم و حيوان را بكشد . ابن كيسان گفت : آن را گويند كه در آن آوازى باشد ، و بيشتر مفسّران گفتند